Η Ελλάδα των ποιητών.pdf

40  Download (0)

Full text

(1)Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ. 1.

(2) Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ Αφορμή για να δημιουργηθεί το eBook «Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ» είναι η φωτογραφική δημιουργική δουλειά με τίτλο «HELLAS» του Ρώσσου φωτογράφου Andrey Yakovlev. Ο φωτογράφος απεικόνισε θαυμάσια την «ιδέα» της Ελλάδος. Συμπλήρωσα στο eBook σκέψεις μου γύρω από την πατρίδα, «notre mère à tous», όπως λένε πολύ σωστά οι Γάλλοι, που σημαίνει στα ελληνικά, η μητέρα όλων μας, με αποφθέγματα και αποσπάσματα από ποιητές, λόγιους και ανθρώπους των γραμμάτων και τεχνών της μοντέρνας Ελλάδας. Η φωτογραφική δουλειά του φωτογράφου συνοδεύεται μ΄ ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Φιλοσοφία και Παιδεία», (τεύχος 34, Ιανουάριος-Απρίλιος 2005) και αναφέρεται με λεπτομέρειες στην ποίηση του Σεφέρη και στην έννοια της πατρίδας, μέσα από τα ποιήματα του. Πρόσθεσα και τις σκέψεις των Νίτσε και Γκίντερ Γκρας για την όμορφη και αιώνια Ελλάδα μας. Ελπίζω να ταξιδεύσετε μέσα από τις εικόνες και τα κείμενα που τις συνοδεύουν, στο χώρο της πατρίδας, της όμορφης και μοναδικής μας Ελλάδας. Παρίσι, Οκτώβριος 2014 Γιάννης Κουκάκης 2.

(3) Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.. Η Ελλάδα γεννήθηκε για να κρατάει στην αγκαλιά της, όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα, να διατηρεί τη συμμετρία των ιερών και οσίων, των ιδανικών και ηθικών αξιών, να στεγάζει κάτω από τον καθάριο της ουρανό, τον απαστράπτοντα ηλιάτορα βασιλιά της, την εικόνα της δεσπόζουσας, της ηγέτιδας, της μεγαλειώδους βασίλισσας των πανανθρώπινων αξιών και της δημοκρατίας.. Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979) Φιλολογικό ψευδώνυμο του Οδυσσέα Αλεπουδέλη Αρχική. 3.

(4) Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμων εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.. «Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.. Σ’ Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ’ όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.. Όσα εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα. Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά. Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία, η λεία που Εσύ φυλάττεις. Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων, είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.. «Η Ντροπή της Ευρώπης» Ποίημα του Γερμανού νομπελίστα Günter Grass O Γκίντερ Γκρας στο ποίημα του, κατηγορεί την Ευρώπη, για τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα, που δοκιμάζεται σκληρά, λόγω της οικονομικής κρίσης.. Όμως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του, όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού, στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο. Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων, όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω. Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν’ απαλλοτριώσει. Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη,  δημιούργησε».. Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.. Αρχική. 4.

(5) Η Ελλάδα ως παρελθόν είναι «αξία»βαθιά βιωμένη από τον ποιητή, ικανεί να ερμηνεύσει το παρόν, αλλά οι άνθρωποι επιμένουμε στα ίδια λάθη.. Στον Σεφέρη, ο προσεκτικός αναγνώστης ψηλαφεί την Ελλάδα ως παρελθόν, παρόν και μέλλον. Η χρονική αυτή σύμβαση, συμπυκνωμένη, αποτελεί τη δυναμική της ποίησής του, καθώς το οδυνηρό παρόν ανακαλεί το παρελθόν και τα δυό μαζί προβάλλονται στο μέλλον.. Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική. Το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.. Πρόσωπα-σύμβολα, θετικά ή αρνητικά, παρμένα από την Ελληνική Γραμματεία, διάσπαρτα στους στίχους του στίζουν το αυτονόητο, ότι Ελλάδα για τον ποιητή είναι κυρίως εκείνη του Ομήρου, της Τραγωδίας, των Φιλοσόφων, η Ελλάδα των Ευαγγελίων, του Ερωτόκριτου, της Κυπριακής Λογοτεχνίας, του Σολωμού, του Μακρυγιάννη, η Ελλάδα του δημοτικού τραγουδιού, των ερειπίων, του λαϊκού μας πολιτισμού.. (από το «Άξιον Εστί») - Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979 Φιλολογικό ψευδώνυμο του Οδυσσέα Αλεπουδέλη Αρχική. 5.

(6) Στόν Κάλβο η Ελλάδα σπαρταράει αναγεννώμενη μπρος στα μάτια του ποιητή, οι ωδές του δεν είναι παρά παραληρήματα χαράς για τη νεκραναστημένη που δονεί την ύπαρξή του σύγκορμη, καθώς ταυτίζεται μαζί της, κατά το «ελευθερία ή θάνατος».. Η Ελλάδα ως παρόν μοιάζει θρυμματισμένος καθρέπτης. Την ψαύεις με την αφή, την όραση, την ακοή. Σε άλλους ποιητές αποτελεί ενότητα.. Εγώ την λύραν κτυπάω κι ολόρθος στέκομαι σιμά είς του μνήματός μου το ανοικτόν στόμα (Ευχαί). Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του. Γιάννης Ρίτσος (1909-1990, Ποιητής) Αρχική. 6.

(7) «Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες.. Ο Φρειδερίκος Νίτσε στο πρώτο Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, του βιβλίο, με τίτλο - Η Γέννηση διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο της Τραγωδίας - (1872) θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, και συγκεκριμένα στο Ο Φρειδερίκος με καρικατούρα. Βίλχελμ Νίτσε κεφάλαιο 15, κάνει μία Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον (γερμ. Friedrich των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που Wilhelm Nietzsche) ιδιαίτερα μνεία στο (15 Οκτωβρίου 1844 είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο - 25 Αυγούστου 1900) έδαφός του… ελληνικό έθνος. ήταν σημαντικός Γερμανός Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς.. φιλόσοφος και φιλόλογος. Αναφέρεται συχνά ως ένας από τους πρώτους «υπαρξιστές» φιλοσόφους. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν Βόννη και τη Λειψία. Καταγόταν από βαθιά αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους. θρησκευόμενη οικογένεια και προοριζόταν για την επιστήμη της Θεολογίας, ωστόσο η πορεία Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο του άλλαξε κατά τα μετεφηβικά του χρόνια με απέναντι στους Έλληνες. αποτέλεσμα να στραφεί στο χώρο της φιλοσοφίας.. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει Ο Νίτσε υπήρξε δριμύτατος επικριτής των κατεστημένων ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι σκέψεων και τάξεων, ιδιαίτερα του Χριστιανισμού. Πληθώρα ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα συγγραμμάτων του γράφτηκαν με οξύ και επιθετικό ύφος, όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής χρησιμοποιώντας ευρέως αφορισμούς. Το φιλοσοφικό του έργο ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται εκτιμήθηκε ιδιαίτερα κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, περίοδο οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με κατά την οποία εδραιώθηκε η θέση του και αναγνωρίστηκε ως ένας από Αχίλλειο πήδημα». τους μείζονες φιλοσόφους. Αρχική. 7.

(8) Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, εκεί που πάει να σκύψει με το σουγιά στο κόκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, Να τη, πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου. Γιάννης Ρίτσος (1909-1990, Ποιητής) Αρχική. 8.

(9) Στον Σολωμό είναι η συνισταμένη της υλικής, πνευματικής και ηθικής δύναμης, μιά ενότητα θεϊκή ορίζουσα την ανθρώπινη οντότητα, αλλά και το πράγματι ελεύθερο άτομο:. Γιά τόν Καβάφη η Ελλάδα είναι έρωτας, «αιθερία μορφή», είναι η Αθήνα και η Σπάρτη, το «Μέγα Πανελλήνιον», «ο ένδοξός μας βυζαντινισμός», «ιδιότητα δεν έχει ο κόσμος τιμιωτέραν».. Χαρές και πλούτη να χαθούν και τά βασίλεια κι όλα Τίποτα δεν είναι, αν στητή μέν’ η ψυχή κι ολόρθη». (Ελληνίδα μητέρα) Κι εφώναζα ω θεϊκιά κι όλη αίματα πατρίδα (Κρητικός). Η Ελλάδα, η χώρα των παράλληλων μονολόγων. Γιώργος Σεφέρης (1900-1971, Ποιητής, Νόμπελ 1963) Αρχική. 9.

(10) Στόν Σικελιανό είναι ιδέα και μεταφυσική, στόν Ρίτσο είναι «Ρωμιοσύνη», στον Ελύτη κάλλος καί φως αενάως αναγεννώμενα: Στόν Παλαμά είναι εδαφικό ζητούμενο και ιδέα. Αχ θάλασσα κάθε που ξυπνάς πώς ξανακαινουργιώνονται όλα (Δυτικά της λύπης: Ενδυμίων). Θεός είμαι (στίχ. από το ποίημα Όμηρος) Δέν χάνομαι στά Τάρταρα μονάχα ξαποσταίνω στη ζωή ξαναφαίνομαι και λαούς ανασταίνω ( Ο Διγενής κι ο Χάροντας). Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει. Γιώργος Σεφέρης (1900-1971, Ποιητής, Νόμπελ 1963) Αρχική. 10.

(11) Αν είναι σωστό αυτό που λένε, πως η αληθινή πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία, κατανοούμε στίχους όπως: ό,τι αγάπησα χάθηκε μαζί με τα σπίτια (Μυθιστόρημα). Ο Σεφέρης βλέπει την Ελλάδα με τα μάτια ενός πρόσφυγα, η ματιά του είναι θρυμματισμένη:. τα σπίτια που είχα μου τα πήραν (Κίχλη). Ήταν ωραία τα μάτια σου μα δεν ήξερες πού να κοιτάξεις, δεν ήξερα πού να κοιτάξω μήτε κι εγώ χωρίς πατρίδα (Όνομα δ’ Ορέστης). Πάλι τα ίδια και τα ίδια θα μου πεις, φίλε. Όμως τη σκέψη του πρόσφυγα, τη σκέψη του αιχμάλωτου τη σκέψη του ανθρώπου σαν κατάντησε κι αυτός πραμάτεια, δοκίμασε να την αλλάξεις, δεν μπορείς (Τελευταίος Σταθμός) Εδώ ‘ναι η στάχτη ενός λαού, που είταν αιώνια φλόγα. Κώστας Βάρναλης (1883-1974, Ποιητής) Αρχική. 11.

(12) Εκτός από την προσφυγιά που τον χάραξε, τη μελαγχολία του επιδεινώνουν γεγονότα διαλυτικά της ανθρώπινης υπόστασης: Δικτατορίες, πόλεμος, κατοχή, εμφύλιος:. Ωστόσο η αναζήτηση της Ελλάδας ως παρελθόν είναι εμπειρία πικρή και επώδυνη, που του δημιουργεί υπαρξιακή αμηχανία:. Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε ν’ αντικρύσετε τον ήλιο χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε ν’ αντικρύσετε τον άνθρωπο (Κίχλη). Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δεν ξέρω πού να τ’ ακουμπήσω. (Μυθιστόρημα) Βουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες (Μυθιστόρημα). Κι αν σου μιλάω με παραμύθια και παραβολές είναι γιατί τ’ ακούς γλυκότερα, και η φρίκη δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή γιατί είναι αμίλητη και προχωράει (Τελευταίος Σταθμός). Κάτω από την προσωπίδα ένα κενό (Ο βασιλιάς της Ασίνης). Νιώθω για σε, πατρίδα μου, στα σπλάχνα χαλασμό. Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1829-1879, Εθνικός ποιητής) Αρχική. 12.

(13) Η Ελλάδα λοιπόν, ως παρόν απουσιάζει, η ανθρωπότητα δεν διδάχτηκε τίποτα, «της Τραγωδίας ο λόγος ο λαμπρός» είς ώτα μή ακουόντων.. Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας κανείς δεν ξέρει να πει γιατί. Τώρα έγινε ο κόσμος ένα απέραντο ξενοδοχείο (Κίχλη). τον συνηθίσαμε δεν αντιπροσωπεύει τίποτε σαν όλα τα πράγματα που έχετε συνηθίσει και σας μιλώ γι’ αυτόν γιατί δεν βρίσκω τίποτε που να μη το συνηθίσατε (Αφήγηση). Παράξενος κόσμος που λέει πως βρίσκεται στην Αττική και δεν βρίσκετα πουθενά (Μέ τον τρόπο του Γ.Σ.) Κι αυτός ο άνθρωπος βηματίζει τυφλός πάνω στο χιόνι της σιωπής (Επιφάνεια 1937) Είναι γλυκύς ο θάνατος όταν κοιμώμεθα εις την πατρίδα. Ανδρέας Κάλβος (1792-1869, Ποιητής) Αρχική. 13.

(14) Λυπήσου το σύντροφο που μοιράστηκε τη στέρησή μας και τον ιδρώτα και βύθισε μέσα στον ήλιο σαν κοράκι πέρα απ’τα μάρμαρα χωρίς ελπίδα να χαρεί την αμοιβή μας» (Μυθιστόρημα ΙΕ). Ακόμη και οι άνθρωποι που αντιστέκονται δεν τον αναπαύουν, τους λείπει η αυτοεπίγνωση ή είναι ματαιωμένοι ήρωες του παραλόγου: Οι σύντροι τέλειωσαν με τη σειρά, με χαμηλωμένα μάτια. Τα κουπιά τους δείχνουν το μέρος που κοιμούνται στ’ ακρογιάλι.. Περνούσαμε στης γης την πλάτη σα φάγαμε καλά πέσαμε εδώ στα χαμηλά ανίδεοι και χορτάτοι (Οι σύντροφοι στον Αδη). Κανείς δεν τους θυμάται. Δικαιοσύνη. (Αργοναύτες) Καλήτερα, καλήτερα διασκορπισμένοι οι Έλληνες ‘να τρέχωσι τον κόσμον, με εξαπλωμένην χείρα ψωμοζητούντες· Παρά προστάτας νάχωμεν. (από το έργο «Ο Ωκεανός») - Ανδρέας Κάλβος (1792-1869, Ποιητής) Αρχική. 14.

(15) Ωστόσο η Ελλάδα ως μέλλον ανακλάται περισσότερο φωτεινή και, μέσα στο ζοφερό παρόν, ο ποιητής έχει στιγμές που αφήνεται σε μιά αισιόδοξη διάθεση:. Πώς πέσαμε, σύντροφε, μέσα στο λαγούμι του φόβου; Ποιός είναι εκείνος που προστάζει και σκοτώνει Πίσω από μας; (Η μορφή της μοίρας). Λίγο ακόμα θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο τη θάλασσα να κυματίζει λίγο ακόμα, να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα (Λίγο ακόμα). Στά σκοτεινά πηγαίνουμε στα σκοτεινά προχωρούμε... Οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά ( Τελευταίος Σταθμός). Ti είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι; Μην είναι τ΄ άσπαρτα ψηλά βουνά; Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει; Μην είναι τ’ άστρα της τα φωτεινά; Ιωάννης Πολέμης (1862-1924, Ποιητής) Αρχική. 15.

(16) Στα Κυπριακά του ποιήματα (Ημερολόγιο Καταστρώματος Γ’) η Ελλάδα ως μέλλον γίνεται για τον ποιητή πεποίθηση ανθοφορίας. Το θαύμα που στην Κύπρο «λειτουργεί ακόμη», όπως γράφει, τον συγκινεί βαθιά, και η απελπισία μετατρέπεται σε ελπίδα, ότι η Ελλάδα δεν χάνεται, θα ξαναγεννηθεί κάποτε. Ίσως δεν έχει εντάξει τυχαία σ’ αυτή την ποιητική ενότητα δύο ποιήματα: Μνήμη Α΄ καί Μνήμη Β΄, στά οποία είναι εμφανής η πρόθεσή του να προφητεύσει, στό πρώτο:. Τραγούδησε μικρή Αντιγόνη, τραγούδησε, τραγούδησε... δε σου μιλώ για περασμένα, μιλώ για την αγάπη στόλισε τα μαλλιά σου με τ’ αγκάθια του ήλιου σκοτεινή κοπέλα η καρδιά του Σκορπιού βασίλεψε ο τύραννος μέσα απ’ τον άνθρωπο έχει φύγει, κι όλες οι κόρες του πόντου, Νηρηΐδες, Γραίες τρέχουν στα λαμπυρίσματα της αναδυομένης όποιος ποτέ του δεν αγάπησε θ’ αγαπήσει στο φως (Κίχλη). θα γίνει η ανάσταση μιάν αυγή. Θα ξαναγίνει το πέλαγο και πάλι το κύμα θα τινάξει την Αφροδίτη είμαστε ο σπόρος που πεθαίνει. Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές. Διονύσιος Σολωμός (1797-1857, Εθνικός Ποιητής) Αρχική. 16.

(17) Ο τελευταίος στίχος-εδάφιο από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο: «εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει, εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρει» και στο δεύτερο: Αίδης και Διόνυσος είναι το ίδιο», από το γνωστό σπάραγμα του Ηράκλειτου: «Ωυτός Αίδης και Διόνυσος». Η φθορά, λοιπόν, κατά τον ποιητή, είνα φαινομενική, μεταμόρφωση μόνο υπάρχει, σκέψη καθαρά Ελληνική διαπερώσα όλους τους μεγάλους στοχαστές και ποιητές μας.. Η Ελλάδα, ως σημαίνον και σημαινόμενο, ταυτίζεται με τον θνήσκοντα και αναστάντα θεό. Διανύουμε, λοιπόν, την περίοδο του θανάτου. Όμως ο σπόρος θα ξαναφυτρώσει. Να προσδοκά ίσως ο ποιητής μιά πλούσια καρποφορία σε παγκόσμιο επίπεδο; Κανείς δεν το αποκλείει. Σε ό,τι αφορά πάντως την Ελλάδα, ως εθνική περιπέτεια, οι παρακάτω στίχοι στενάζουν από την πικρή αποτίμηση: Ξεύρεις την χώραν που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα; που κοκκινίζ’ η σταφυλή και θάλλει η ελαία; Ω! δεν την αγνοεί κανείς, είναι η γη η ελληνίς! Άγγελος Βλάχος (1838-1920, Έλληνας πολιτικός & ποιητής Αρχική. 17.

(18) Στά «Τρία κρυφά ποιήματα», η πεποίθηση για μιάν αναγέννηση στο μέλλον γίνεται πιό δυναμική, επαφίεται στον Ελληνα και τη θέλησή του:. Τι να σου κάνουν οι ταλαίπωρες αιώνες φαρμάκι, γενιές φαρμάκι... εξ άλλου, η γραμμή της ζωής; η μοίρα; η ιστορία; κάνει ανεπηρέαστη τη δουλειά της. Καθώς έψαχνα σχήματα στα βότσαλα γυρεύοντας ρυθμούς μου μίλησε ο Θαλασσινός Γέρος: «εγώ είμαι ο τόπος σου ίσως να μην είμαι κανείς αλλά μπορώ να γίνω αυτό που θέλεις».. Γραμμή! αντιλάλησε αδιάφορος ο τιμονιέρης (Οι γάτες τ’ άϊΝικόλα). Για την Πατρίδα όλοι να ‘χωμεν μια καρδιά. «Θούριος», στιχ. 42 - Ρήγας Φεραίος ( 1757-1798 , Εθνομάρτυς) Αρχική. 18.

(19) Η Ελλάδα στην ποίηση του Σεφέρη μοιάζει πολυδύναμο δέντρο με ασυνήθιστα βαθειές ρίζες, ξεροφυλλιασμένο όμως σήμερα, δίχως χυμούς μα τα βλαστάρια που ξεπετιούνται γύρω του προοιωνίζονται πλούσια ανακορμάδα κι εύρωστη, φτάνει να σκύψει ο περιβολάρης πάνω του με γνήσιο ενδιαφέρον, σωστά να το κλαδέψει και να το ποτίσει, με την επίγνωση ότι αυτό το δέντρο δίνει στο περιβόλι του όχι μόνο την παχειά ισκιάδα του, αλλά και σφρίγος και μοναδικότητα.. [Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Φιλοσοφία και Παιδεία, τεύχος 34, Ιανουάριος-Απρίλιος 2005]. Ο ιερός τη πατρίδος έρως εμφωλεύει εις την καρδίαν, και η καρδία δεν γηράσκει ποτέ. «Ηθικός Τρίπους», σελ. 118 - Ρήγας Φεραίος (1757-1798, Εθνομάρτυς) Αρχική. 19.

Figure

Updating...

References

Related subjects :