การใช งานส ตรและฟ งก ช นเอ กเซล2007

(1)

การใช้งานสูตรและฟังก์ชันเอ็กเซล2007

จุดประสงค์การเรียนรู้ 1. บอกลักษณะของสูตรและฟงกชันเอ็กเซล2007 ได 2. สามารถใชงานตัวดําเนินการพื้นฐานของเอ็กเซล2007 ได 3. อธิบายวิธีการปอน การแกไขสูตรและฟงกชันได สาระการเรียนรู้ 1. ลักษณะของสูตรและฟงกชัน 2. การใชงานตัวดําเนินการพื้นฐาน 3. การปอน การแกไขสูตรและฟงกชัน สาระสําคัญ โปรแกรมเอ็กเซล2007 เปนหนึ่งในโปรแกรมที่มีความสามารถสูงในเรื่องการคํานวณและการวิเคราะห ขอมูลตางๆ และเปนที่นิยมใชกันอยางแพรหลาย เพราะใชงานและทําความเขาใจไมยากจนเกินไปนัก โปรแกรมเอ็กเซลไดสรางเครื่องมือสําหรับการคํานวณไวใหใชอยางงายๆ เรียกวา สูตร (Formula) และ ฟงกชัน (Function) เพียงแคกรอกขอมูลลงในเซลลที่ตองการหาผลลัพธแลวพิมพสูตรหรือฟงกชันลงไป ก็จะ ไดคําตอบที่ถูกตองอยางรวดเร็ว การคํานวณโดยการพิมพสมการทางคณิตศาสตร ตองพิมพเครื่องหมายเทากับกอนเสมอ แลวจึงตาม ดวยลักษณะของสมการบรรทัดเดียว ซึ่งจะตองมีการอางอิงเซลลใหถูกตอง ถาเปนการคํานวณโดยการใช สูตรสําเร็จจากการแทรกฟงกชัน ก็ตองรูจักประเภทฟงกชันที่จะแทรก และการเตรียมขอมูลที่ตองนํามาใช กับสูตร สวนการคํานวณและการวิเคราะหขอมูล ไดแก การคัดลอกสูตร การแทรกฟงกชันประเภทตางๆ โดยละเอียด

(2)

ลักษณะของสูตรและฟังก์ชัน

สูตร (Formula) คือ สมการทางคณิตศาสตรที่สรางขึ้นเพื่อคํานวณคาแลวแสดงผลการคํานวณบน กระดาษทําการ (worksheet) ผูใชไมจําเปนตองพิมพคาตางๆ หรือตัวเลขจํานวนลงไปในเซลล เพียงแต ปอนสูตรเทานั้น โปรแกรมจะทําการคํานวณผลลัพธทันที ถาเปลี่ยนหรือปรับปรุงขอมูลในเซลลที่อางอิงไว ผลลัพธจะเปลี่ยนไปตามดวยเชนกัน สูตรเกิดจากเครื่องหมาย คาตัวเลข ตําแหนงเซลลที่เก็บขอมูลฟงกชัน ของเอ็กเซล หรือชื่อกลุมขอมูลนํามาผสมกันเพื่อใหเกิดคาใหม เชน 25+18+8 หรือ =B9-C4+C5 เปนตน โครงสรางของสูตร เขียนไดดังนี้ การพิมพสูตรจะตองเริ่มตนดวยเครื่องหมายเทากับ (=) เสมอ ตามดวยชื่อเซลลหรือชวงเซลล และ ตัวดําเนินการ (Operator) เชน บวก ลบ คูณ หาร เปนตน ตัวอยาง สูตร คือ =A1+A2 หมายถึง นําขอมูลในเซลล A1 (50) บวกกับขอมูลที่อยูในเซลล A2 (80) ผลลัพธที่ไดคือ 130.00 ในเซลล A3 ไมใชพิมพ 50+50 แตเปนสูตร =A1+A2 ฟังก์ชัน (Function) เกิดจากการนําเอาสูตรมาสรางเปนคาเฉพาะ เพื่อใชในการคํานวณ เรียกวา ตัว แปร โดยจะมีรูปแบบและโครงสรางเฉพาะ โครงสรางของฟงกชัน แตละฟงกชั่น มีรูปแบบหรือโครงสรางการใชงานที่มีลักษณะคลายคลึงกัน คือ เริ่มตนดวยเครื่องหมายเทากับ (=) ชื่อฟงกชัน ตามดวยเครื่องหมายวงเล็บเปด ตัวแปร เครื่องหมายคอมมา (,) คั่นแตละตัวแปร และจบดวยเครื่องหมายวงเล็บปด ดังนี้

(3)

คําอธิบาย

 ชื่อฟงกชั่น (Function name) ขึ้นตนดวยเครื่องหมายเทากับ (=) และชื่อของฟงกชัน เปนสวน

ที่บอกหนาที่และวิธีการคํานวณ เชน ฟงกชัน AVERAGE หาคาเฉลี่ย, ฟงกชัน COUNT ทําหนาที่นับ จํานวน เปนตน

 วงเล็บ ( ) ในทุกฟงกชันตองมีวงเล็บตอทาย เชน SUM( ) , AVERAGE( ) , MAX( ) เปนตน  อารกิวเมนต (Argument) คือ สวนของขอมูลที่ฟงกชันจะนําไปใชประมวลผล ซึ่งอาจจะเปน เซลลอางอิง ตัวเลขขอความ หรือคาตรรกะ เชน จริงหรือเท็จ อารเรย คาความผิดพลาด สูตรหรือฟงกชันอื่น ซึ่งแตละฟงกชันจะตองการอารกิวเมนตที่แตกตางกันออกไป ขึ้นอยูกับรูปแบบของฟงกชันและจํานวนขอมูล ที่จะใช บางฟงกชันอาจตองการอารกิวเมนตมากกวา 1 ตัว เชน SUM(A1:A30) หรือ ROUND(A10,2) เปน ตน ถามีหลายคา ตองใสเครื่องหมายคอมมา (,) ตัวอย่าง การคํานวณเงินผอนรายเดือน โดยกูเงินซื้อรถยนต ราคา 650,000 บาท อัตราดอกเบี้ยรอยละ 3.75 ตอป (แบงเปน รายเดือนใช 12 หาร) ระยะเวลาผอนชําระ 60 เดือน คําตอบซึ่ง ปรากฏในเซลล C6 คือ 11,897.55 บาท เกิดจากการใชสูตร คํานวณไมใชพิมพตัวเลขลงไปในเซลล สูตรคํานวณที่ใช คือ =PMT(C4/12,C5,-C3) ถาเปลี่ยนตัวเลข เชน จํานวนเดือนลดลงเปน 48 เดือน หรืออัตราดอกเบื้ยเพิ่มขึ้น เปน 4% คําตอบที่ไดก็จะเปลี่ยนไปดวย ข้อกําหนดการเขียนฟังก์ชัน 1. ขึ้นตนดวยเครื่องหมายเทากับ (=) เสมอ ตามดวยชื่อฟงกชัน สามารถพิมพดวยตัวอักษรแบบ พิมพเล็กหรือพิมพใหญก็ได 2. การเขียนฟงกชันตองไมมีการยอหนาหรือเวนวรรค โดยตองพิมพสูตรติดตอไปจนจบ 3. อารกิวเมนตทั้งหมดจะตองอยูภายใตเครื่องหมายวงเล็บ ( ) โดยพิมพตอจากชื่อฟงกชัน อารกิวเมนตแตละตัวจะคั่นดวยเครื่องหมายคอมมา (,) 4. บางฟงกชันอาจมีอารกิวเมนตเพียงตัวเดียว หรือไมมีอารกิวเมนตเลยก็ได เชน =TODAY( ) 5. ใสเครื่องหมาย “ ” ครอมบนอารกิวเมนตที่เปนขอความเสมอ เชน =TEMEVALUE(“12:00”) 6. หามใสเครื่องหมายหรือสัญลักษณที่ใชกําหนดรูปแบบขอมูลประเภทตัวเลข เชน $, & เปนตน

(4)

ตัวดําเนินการพืนฐาน (Operator)

ตัวดําเนินการเปนตัวที่ระบุชนิดของการคํานวณคาวาจะใหเกิดการคํานวณในลักษณะใด เอ็กเซลได จัดกลุมตัวดําเนินการออกเปน 4 กลุม ดังนี้ 1. ตัวดําเนินการทางคณิตศาสตร์ (Arithmetic Formula) ใชสําหรับกําหนดปฏิบัติการกับ สวนประกอบของสูตร จะใหผลลัพธที่เปนตัวเลขเสมอ ตัวดําเนินการทางคณิตศาสตร ไดแก Operator ความหมาย ตัวอย่างการใช้ + การบวก 4+7 - การลบ 15-3 หรือ -6 * การคูณ 8*3.5 / การหาร 9/4 % รอยละหรือเปอรเซ็นต 3% (มีคาเทากับ 0.03) ^ เลขยกกําลัง 2^3 (หมายถึง 2 ยกกําลัง 3) 2. ตัวดําเนินการเปรียบเทียบ (Comparison Formula) ใชเปรียบเทียบคาสองคาใหผลลัพธเปน คาตรรกะ(Logical value) วาจริง (true) หรือเท็จ (false) อยางใดอยางหนึ่ง ไดแก

Operator ความหมาย ตัวอย่างการใช้ = เทากับ A1= B1 > มากกวา A1> B1 < นอยกวา A1< B1 >= มากกวาหรือเทากับ A1>= B1 <= นอยกวาหรือเทากับ A1<= B1 <> ไมเทากับ A1<> B1 3. ตัวดําเนินการเชือมข้อความ (Text Format) ใชรวมขอความหรือเชื่อมขอความเขาดวยกัน ขอความในที่นี้อาจเปนตัวอักษรเพียงตัวเดียว ขอความทั้งประโยค หรือขอความที่ไมมีตัวอักษรอะไรเลยก็ได ซึ่งเวลาเขียนจะใชเครื่องหมายคําพูดปดและเปด " " ติดกันดังนี้

(5)

Operator ความหมาย ตัวอย่างการใช้ & นําขอความตั้งแต 2 ขอความขอความ ขึ้นไปมาตอเปนขอความเดียวกัน "บริษัท"& "อาหารไทย" หรือ A1&B1& C1 4. ตัวดําเนินการอ้างอิง (Reference Formula) ใชรวมชวงเซลล ประกอบไปดวย เครืองหมาย ความหมาย ตัวอย่างสูตร : (เครื่องหมายจุดคู) เวนวรรค (Insection) , (เครื่องคอมมาหรือ จุลภาค) อางอิงชวงตั้งแตเซลลหนาจุดคูถึงเซลลสุดทายที่ ระบุหลังจุดคู กําหนดพื้นที่ทับกัน 2 ชวงเอาขอมูลทั้ง 2 ชวง มาเชื่อมตอกัน ตัวดําเนินการสวนรวม โดยการรวมการอางอิง หลายๆชุดเขาดวยกัน เปนการอางอิงชุดเดียว =(B1:B5) =SUM(B1:C1 D1:E5) =Sum(C1:C5,D7:D8) ลําดับการทํางานของตัวดําเนินการ ลําดับการคํานวณเอ็กเซลจะคํานวณจากซายไปขวา ทั้งนี้ เครื่องหมายวงเล็บ ( ) มีความสําคัญที่สุด โดยโปรแกรมจะคํานวณสิ่งที่อยูภายในวงเล็บกอนทุกครั้ง และสูตรในเอ็กเซลจะตองขึ้นตนดวยเครื่องหมาย เทากับ (=) เสมอ ตัวดําเนินการแตละตัวมีระดับความสําคัญไมเทากัน เชน สูตร =2+3*5 เอ็กเซลจะนํา 2+5 (ได5) แลวนําไปคูณกับ 5 จะไดเปน 25 แตเครื่องหมายคูณ * มีระดับความสําคัญสูงกวาบวก + โปรแกรมจึงนํา 3*5 กอน (ได15) แลวจึงบวกกับ 2 ไดเปน 17 วิธีที่จะบังคับใหเอ็กเซลคิดเหมือนที่ตองการ ก็คือใส ( ) ครอมสวนที่ตองการคํานวณกอนเปน =(2+3)*5 ลําดับการทํางานของตัวดําเนินการ มีดังนี้ ระดับ Operator คําอธิบาย 1 ( ) วงเล็บ 2 : และ , จุดคูและจุลภาค 3 - เครื่องหมายที่แสดงคาลบของตัวเลข เชน 2 4 % เปอรเซ็นต 5 ^ ยกกําลัง 6 * และ / การคูณ และการหาร 7 + และ - การบวก และการลบ

(6)

8 & นําขอความตั้งแต2ขอความขึ้นไปมาตอกันเปนขอความเดียว 9 =,<,<= เทากับ นอยกวา นอยกวาหรือเทากับ 10 > ,>=, < > มากกวา มากกวาหรือเทากับ ไมเทากับ การใช้งานตัวดําเนินการพืนฐาน การบวกและการลบ การบวกและการลบ เปนตัวดําเนินการระดับเดียวกัน โดยจะประมวลผลคาจากซายไปขวา มีวิธีการทํา ดังนี้ 1. พิมพขอมูลดังตัวอยาง 2. คลิกที่เซลล C1 พิมพสูตรในเซลล คือ =A1+B1-A2 3. ที่แถบสูตรดานบนจะปรากฏสูตรขึ้นมา กดเอนเทอร <enter> จะไดผลลัพธ คือ 14  วิธีการคํานวณ สูตรจะรวมคาในเซลล A1 และ B1 (บวก) ได 23 แลวนําขอมูลในเซลล A2 มาลบออก ผลลัพธ คือ 14 แตถาเปลี่ยนตําแหนงตัวดําเนินการเปน =A1-B1+A2 จะไดผลลัพธ -16 วิธีการคํานวณคือ นําคา 8-15 ไดเทากับ -7 บวกดวย 9 เทากับ -16 การคูณและการหาร การคูณและการหาร เปนตัวดําเนินการระดับเดียวกัน ดําเนินการจากซายไปขวา มีวิธีการทํา ดังนี้ 1. จากตัวอยาง คลิกเซลลที่จะพิมพสูตร C3 2. พิมพสูตรในเซลล คือ =A3*B3/A4 3. หรือ พิมพสูตรที่แถบสูตร เสร็จแลวกดเอนเทอร <enter> จะไดผลลัพธ คือ -18  วิธีการคํานวณ โปรแกรมจะหาผลคูณของ A3 (11) กับ B3 (-5) ไดผลลัพธ -55 แลวนําขอมูลในเซลล B3 มา หารดวย A4 (3) ผลลัพธ คือ -18

(7)

การใช้เลขยกกําลัง การใชเลขยกกําลัง มีวิธีการทํา ดังนี้ 1. คลิกที่เซลล C2 2. พิมพสูตรในเซลล คือ =A2^2 3. กดแปนเอนเทอร <enter> จะไดผลลัพธ คือ 81  วิธีการคํานวณ หาคายกกําลังสองของคาที่อยูในเซลล A2 (คาคือ 9) ผลลัพธที่ได คือ 81 การใช้เครืองหมายวงเล็บ เปนการใชสูตรที่มีเครื่องหมายวงเล็บอยูดวย มีวิธีการทํา ดังนี้ 1. คลิกที่เซลล C5 2. พิมพสูตรในเซลล พิมพสูตรที่แถบสูตร คือ =A1*B2+A3/A4-B4^2 3. เสร็จแลวกดเอนเทอร <enter> จะไดผลลัพธ คือ -5  วิธีการคํานวณ ยกกําลังสองในคา B4 ได 1 และคูณคาใน A1 (5) กับ B2 (-2) ได -10 แลวหารคาใน A3 (18) ดวย คาใน A4 (3) ได 6 เอา -10 บวกดวย 6 ได -4 แลวลบดวย 1 จะไดผลลัพธ -5 การใช้ตัวดําเนินการหลายตัว เปนการใชสูตรที่มีตัวดําเนินการรวมกันหลายๆ ตัวในสูตรเดียว มีวิธีการทํา ดังนี้ 1. คลิกที่เซลล C5 2. พิมพสูตรในเซลล พิมพสูตรที่แถบสูตร คือ =A1*(B2+A3)/(A4-B4)^2 3. เสร็จแลวกดเอนเทอร <enter> จะไดผลลัพธ คือ 20  วิธีการคํานวณ บวกคา B2 และ A3 ไดผลลัพธ 16 แลวลบคา A4 ดวย B4 ไดเทากับ 2 แลวยกกําลังสองได 4 คูณ A1 กับ 16 ได 80 เอา 80 หารดวย 4 ไดผลลัพธเทากับ 20

(8)

การป้อน แก้ไขสูตรและฟังก์ชัน

การพิมพสูตรและฟงกชัน สามารถพิมพเครื่องหมายและตัวเลขที่ตองการหาคาลงไปในเซลลได โดยตรง เชน 5,200,800 หรือใชการอางอิงเซลล เชน A1 B2 C3 หรือ จะใชชื่อของชวงเซลล เชน ผลรวม (Total) ยอดสุทธิ (Grand Total) ก็ได

วิธีการพิมพ์สูตรคํานวณ วิธีที่งายที่สุดในการพิมพสูตร คือ พิมพทุกอยางลงไปเอง ไมวาจะเปนชื่อเซลล ตัวเลข หรือ เครื่องหมายคํานวณตางๆ 1. คลิกเลือกเซลที่จะใสสูตรคํานวณ 2. พิมพเครื่องหมาย = 3. พิมพสูตรโดยใชชื่อเซลล หรือตําแหนงเซลล 4. กด Enter ก็จะไดผลลัพธ การป้อนสูตรและฟังก์ชัน การป้อนสูตรและฟังก์ชัน การพิมพสูตรและฟงกชัน สามารถพิมพเครื่องหมายและตัวเลขที่ตองการหาคาลงไปในเซลลได โดยตรง เชน 5,200,80 หรือการใชการอางอิงเซลล เชน A1 B2 C3 หรือ จะใชชื่อของชวงเซลล เชน ผลรวม (Total) ยอดสุทธิ (Grand Total) ก็ได ซึ่งแตละวิธีก็มีทั้งขอดีและขอเสีย โดยสรุปการปอนสูตร และฟงกชันทําได 4 วิธี คือ 1. การพิมพ์ค่าตัวเลขโดยตรง พิมพตัวเลขที่ตองการ คํานวณลงไปในเซลลเพื่อใหเอ็กเซลคํานวณคาโดยตรง เหมือนการ ใชเครื่องคิดเลข เชน พิมพสูตร =7+8 คําตอบที่ไดคือ 15 คําตอบที่ไดจะเปน 15 เสมอ ตราบใดที่ไมมีการพิมพเพื่อแกไขตัวเลข หรือตัวดําเนินการ 2. การอ้างอิงเซลล์ ใชชื่อเซลลเปนตัวอางอิงในการคํานวณ โดยจะคํานึงถึงวาในเซลลมีตัวเลข ใด เชน =A1+A2 หมายความวา ใหคํานวณและแสดง ผลลัพธขอมูลที่อยูในเซลล A1 และ A2 (บวกกัน) ถาตัวเลขในเซลล เปน 20 และ 10 ผลลัพธ คือ 30 เมื่อเปลี่ยนตัวเลขในเซลลเปน 3 และ 6 ผลลัพธคือ 9 โดยอัตโนมัติโดยไมตองเปลี่ยนสูตรแตจะปรับคา การอางอิงตามสูตร

(9)

3. ชือของช่วงเซลล์ เปนการกําหนดชวงของขอมูลแลวตั้งชื่อไวเฉพาะ สามารถใชชื่อ ของชวงขอมูลดังกลาวมาคํานวณได เชน กําหนดให เซลล A1 แทนราคาสินคา เซลล B1 เปนอัตราภาษี (รอยละ) เซลล C3 พิมพสูตร =A2*B2 หรือ ถาตั้ง

ชื่อเซลล A1 เปน Price และ B1 เปน Vat พิมพสูตร =Price*Vat ก็จะไดคําตอบเชนเดียวกัน 4. ช่วงของเซลล์ สูตรหรือฟงกชันบางครั้งจะตองอางอิงถึง ชวงของเซลลหรือกลุมเซลลที่อยูติดกัน โดยปกติจะบอกชื่อเซลลแรก แลวคั่นดวยเครื่องหมาย : ตามดวยชื่อเซลลสุดทาย เชน (A1:A5) และอยูในเครื่องหมายวงเล็บ เชน (C1:C5) การอ้างอิงเซลล์ในสูตร

ในเอ็กเซลรูปแบบการอางอิงเซลล (Cell Reference) เปนสิ่งที่สําคัญมาก เชน A1, $A$1, $A1 หรือ A$! ซึ่งรูปแบบการอางอิงเซลลที่ตางๆ เหลานี้มีผลตอการเขียนสูตรคํานวณหรืออางอิงขอมูลวาตองการให เซลลอางอิงในสูตรนั้นอยูคงที่ หรือเปลี่ยนตําแหนงไป ถาเราเลือกรูปแบบการอางอิงไดเหมาะสมแลว จะทํา ใหการเขียนหรือแกไขสูตรตางๆเปนไปไดอยางรวดเร็ว เพราะสามารถเขียนสูตรแคครั้งเดียวแลวคัดลอกไป ใชในเซลลอื่นๆไดทั้งตาราง การอางอิงเซลลในสูตร (Cell references) แบงออกเปน 3 ลักษณะ คือ 1. การอ้างอิงเซลล์แบบสัมพัทธ์หรือผันแปร (Relative References) หมายถึง การนําสูตรที่ กําหนดใชกับเซลลบางเซลลไปคัดลอก (copy) ลงในเซลลอื่น โดยใหเปลี่ยนเซลลไปโดยอัตโนมัติ ไมมี เครื่องหมาย $ เลย เชน ถาให C3 เปนผลลัพธของ A1+A2 ถาคัดลอกสูตรนี้ไปที่เซลล B3 ก็จะเปนผลลัพธของขอมูลที่อยู ในเซลล B1+B2 เปนตน เอ็กเซลจะมองหาเซลลที่อยูดานบนหนึ่งเซลลและเซลลที่อยู ดานลางหนึ่งเซลล เมื่อทําการคัดลอกสูตรในเซลล เอ็กเซลจะปรับการ อางอิงยังเซลลถัดมาใหโดยอัตโนมัติ จากตัวอยางในเซลล B2 ใชสูตร คือ =A2 ซึ่งจะไดคําตอบ คือ 200 เมื่อคัดลอกมายังอีกเซลลหนึ่ง คือในเซลล B3 จะไดสูตร =A3 โดยสูตรจะยังคงอางอิงถึงเซลลดานบน หนึ่งเซลลและเซลลดานซายหนึ่งเซลลเชนเดิม

(10)

2. การอ้างอิงเซลล์แบบสัมบูรณ์หรือคงที (Absolute References) เปนการกําหนดไมใหมีการ เปลี่ยนแปลงการอางอิงเซลลเมื่อทําการคัดลอกสูตร โดยการใชเครื่องหมาย $(Dollar sign) ทั้งตําแหนง อางอิงคอลัมนและแถว เชน $A$1 เหมาะสําหรับสูตรที่มีการอางอิงคาคงที่ เชน เซลลที่แทนอัตรา ภาษีมูลคาเพิ่ม 7% เวลาคัดลอกเซลลนี้ไป ตําแหนงเซลลอางอิงที่อยูในสูตรจะไมเปลี่ยนแปลง ถาตองการ ยกเลิกการอางอิงเซลลแบบสัมบูรณใหลบเครื่องหมาย $ ออกไป 3. การอ้างอิงเซลล์แบบผสม (Mixed References) คือ การอางอิงขอมูลสูตร โดยที่การตรึงคา เซลลที่อางอิงไวในสูตรเพียงบางสวน ดังนั้นเมื่อมีการคัดลอกสูตรนี้ไปยังเซลลใหม สูตรที่คัดลอกไปเซลล ใหม จะเปลี่ยนแปลงไปเฉพาะสวนที่ไมไดทําการตรึงคาไวเทานั้น มีเครื่องหมาย $ ที่ตําแหนงอางอิง คอลัมนหรือแถว เชน $A1 หมายถึง ตรึงเฉพาะคอลัมน A ไมตรึงแถวที่ 1 หรือ A$1 คือ ไมตรึงคอลัมน ตรึงเฉพาะแถวที่ 1 เทานั้น ตัวอย่างการใช้งาน การอางอิงเซลลแบบผสม (Mixed References) จากรูปเปนตัวอยางตารางสูตรคูณ โดยจะเอาเลขในคอลัมนและแถวมาคูณกัน (คอลัมน A และแถว ที่ 1) สูตรในเซลล B2 คือ =$A2*B$1 $A2 ใช $ เพื่อตรึงคอลัมน A ไว เพราะจะเอาคาจากคอลัมน A มาคอลัมนเดียว B$1 ใช $ เพื่อตรึงแถวที่ 1 ไว เพราะเอาคาจากแถวที่ 1 มาแถวเดียว เมื่อคัดลอกสูตรจากเซลล B2 ลงมาดานลาง ในเซลล B3 จะมีสูตรเปน =$A3*B$1 จะเห็นวา $A3 มีการตรึงคาคอลัมน A ไว สวนแถวจะเปลี่ยนไปตามตําแหนงที่คัดลอกไป สวน B$1 มีการตรึงคาแถวที่ 1 ไว เชนเดียวกับการคัดลอกเซลลมาดานขวา ในเซลล C2 จะมีสูตรเปน =$A2*C$1

(11)

การแก้ไขสูตร คนสวนใหญที่ใชเอ็กเซลเมื่อตองการแกไขสูตร จะตองคลิกที่เซลลขอมูลกอน แลวก็ไปคลิกที่แถบ สูตร (Formular bar) ซึ่งอยูดานบนของจอ ทําใหเสียเวลา โดยเฉพาะถาขอมูลอยูบริเวณดานลางของ หนาจอ ก็จะทําใหเสียเวลามาก แตวิธีการที่ไมตองไปคลิกที่แถบสูตร (Formular bar) ก็สามารถแกไขสูตร ได โดยมีวิธีการทําเชนเดียวกับการแกไขขอความปกติ ดังนี้ 1. พิมพขอมูลตามตัวอยาง 2. คลิกเลือกชวงเซลลที่ตองการจะแกไขสูตร จากนั้นกดแปน <F2> ที่คียบอรด หรือ ดับเบิลคลิกในเซลลนั้น 3. ลบและแกไขสูตรตามที่ตองการ 4. การเปลี่ยนแปลงชวงของเซลล เชน =MAX(A1:A4) เปลี่ยนเปน B1:B4 ใหคลิกหลัง A4 กด แปน Backspace ลบขอความ A1:A4 ออก แลวพิมพ B1:B4 แลวกดแปน <enter>

5. บางครั้งการเปลี่ยนชวงของเซลลที่จะนํามาคํานวณ เมื่อคลิกที่เซลลที่มีสูตรอยู จะปรากฏเสน กรอบสีน้ําเงินขึ้นมารอบชวงเซลล สามารถคลิกคางไวที่เสน แลวลากยอหรือขยายหรือยายการอางอิง เซลลได

(12)

การคัดลอกสูตรแบบ AutoFill การสรางสูตรแลวหากตองการคัดลอกไปยังเซลลอื่น ๆ ที่อยูติดกันสามารถทําไดงาย ดวยวิธีการ ที่เรียกวา AutoFill ดังนี้ 1. จากขอมูลคลิกที่ A5 มีสูตร =SUM(A1:A4) สามารถใชสูตรเดียวกันในเซลล B5 ซึ่งจะเปนการ คํานวณขอมูลของเซลล B1:B4 2. คลิกที่เซลล A5 3. คลิกและลากเมาสตรงจุดแฮนเดิล ลากเมาสมาที่เซลล B5 4. สูตรในเซลล B5 คือ =SUM (B1:B4) คําตอบคือ 29