όλες οι χαΐΝήες
f/?C
XpOH
Ίας
Χιού
Γι
Τ\μ Μηάριον
«ΡΟ Iff
Μ Λ ο Χ ίχ ε ς
ο ϋ ’90
Η Π Ρ Ω Ί Η
Σ Ε Λ Ι Δ Α
Ν Υ Χ Τ Ε Σ Π Ρ Ε Μ Ι Ε Ρ Α Σ
1
5
-
2
4
Σ ε π τ ε μ β ρ ί ο υ
σ τ ο Α Τ Τ Ι Κ Ο Ν κ α ι σ τ ο ν Α Π Ο Λ Λ Ω Ν Α
Καλά, ακόμα εκεί είστε; Εδώ μιλάμε για κάτι που δεν ξανάγινε στα χρονικά της Αθή-
νας. Πενήντα ολοκαίνουριες ταινίες, τις μισές απ' τις οποίες κινδυνεύετε να μη δεί
τε ποτέ (για λόγους ανεξήγητους όπως θα διαπιστώσετε), πανευρωπαϊκές πρε
μιέρες, ό,τι πιο φρέσκο και μοντέρνο έχει να παρουσιάσει το παγκόσμιο— και κυρίως
το ανεξάρτητο αμερικάνικο — σινεμά με κάποιους απ' τους σκηνοθέτες τους πα
ρόντος (με επικεφαλής τον Χαλ Χάρτλει και τους πρωταγωνιστές της πρόσφατης
— ακόμα δεν μπήκε στα κουτιά — ταινίας του), με αφιερώματα, cult μεταμεσονύ
κτιες προβολές (από τον
Ed Wood
του Τιμ Μπάρτον έως τον... αληθινό Ed Wood, πιο
γνωστό ως «χειρότερο σκηνοθέτη του κόσμου» — πράγμα, τελικά, συζητήσιμο),
avant-premieres, ταινίες από Ελληνες της διασποράς (μετά απ' αυτό, δε θα 'χετε
καμιά αμφιβολία ότι υπάρχουν ταλαντούχοι «Ελληνες» σκηνοθέτες) και, για κερα
σάκι, επιλογές από μια «ιδιαίτερη» κινηματογραφία που θα σας αφήσει άφωνους,
αυτή του Χονγκ Κονγκ.
Με δυο λόγια, μια ιδανική
ευκαιρία να γνωρίσετε
σήμερα, όλα τα μεγάλα
ονόματα
του
αύριο.
Οπως βλέπετε, εμείς δε
γιορτάζουμε τόσο τα
100 χρόνια σινεμά που
πέρασαν όσο αυτά που
έρχονται.
Γ ιώ ρ γ ο ς Τ ζ ιώ τζ ιο ς Κ Ο Υ Π Ο Ν Ι Π Ρ Ο Σ Φ Ο Ρ Α ! Μ Ο Ν Ο Γ Ι Α Χ Ο Υ Ι Α Ν Α Γ Ν Ω Σ Τ Ε Σ Τ Ο ΥΕΣΠΖΖ3
Α η ό τ ο π ρω ί τη ς Τ ε τ ά ρ τ η ς 1 3 Σ ε π τ ε μ β ρ ίο υ μ π ο ρ ε ίτε ν α π ρ ο μ η θ ε ύ ε σ τ ε ο π ό τ ο τα μ ε ίο το υ κ ιν η μ α τ ο γ ρ ά φ ο υ Α Τ Τ Ι Κ Ο Ν τη ν κ ά ρ τ α δ ιά ρ κ ε ια ς το υ 1 ·* Δ ι ε θ ν ο ύ ς Φ ε σ τ ι β ά λ Κ ι ν η μ ε τ ε γ ρ ο φ ε ι ι σ τ η ν Α θ η ν ο Δ ώ σ τ ε α υ τ ό τ ο κ ο υ π ό ν ι μ α ζ ί μ ε 1 2 . 0 0 0 δ ρ χ . κα ι ε ξ α σ φ α λ ίσ τ ε τ ο δ ικ α ίω μ α ν α π α ρ α κ ο λ ο υ θ ή σ ε τ ε ύ λ ε ς τ ι ς π ρ ο β ο λ έ ς το υ Φ ε σ τ ι β ά λ ο π ό 1 5 - 2 4 Σ ε π τ ε μ β ρ ί ο υ ' 9 5 θ α π ρ ο β λ η θ ο ύ ν σ υ ν ο λ ι κ ά 4 5 τ α ι ν ί ε ς .J)
ΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
jI ■ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Ο
Κ
Τ
Ω
Β
Ρ
Ι
Ο
Σ
' 9
5
Στο εξώφυλλο η Λ Λ Τ ά λ ε ρ Φωτό: Lara Posstgnol ONYX/APERON6
Ζ Α Κ ΤΑ ΤΙ
Ο Θείος μου από τη Γαλλία
14
Ο Σ Κ Η Ν Ο Θ Ε Τ Η Σ Τ Ο Υ Μ Η Ν Α
Σαμ Ράιμι
1 6 — 4 7 TRAVELLING
Must and Dust, Ειδήσεις, Γυρίσματα,
S h ew business και ό,τι ά λλο πρεπει
να ξερετε
Ο ΣΤΑΡ Τ Ο Υ Μ Η Ν Α
5 8 - 7 1
Σ ΙΝ Ε Μ Α Σ Κ Ο Π
Ο λ ε ς ο ι τ α ιν ίε ς τ ο υ μ ή ν α
76
BABY DOLLS
Λ ο λπ ες για τα 9 0 s
Λιβ Τάιλερ, Αλίσια Σίλβερστοουν,
Ντριού Μ η ά ρ μ ο ρ , Μ ίλα Γκόγιοβιτς,
Νάταλι Πόρτμαν, Βανεσα Παραντί,
Κίρστεν Ντανστ, Κ λερ Ντεινς, Π ά ρκερ
Πόουζι, Ζιλί Ντελπί, Μ ία Κίρσνερ
92
IΟ απαντήσεις για τον κινηματογράφο:
Θ α νά σης Καστανιωτης
9 4 Αννα Φάνσου: «Δ ε βάζω ποτέ όπισθεν»
< ^ γ Τ Γ ^ Ν τ Ε γ Ξ ρ Τ ^ >
48
Σ Ο μ ιο υ ε λ Τ ζ ά κ σ ο ν
Τ ζ ο ν Μ α κ Τ ίρ ν α ν
Ν τ έ ρ ε κ Τ ζ ά ρ μ α ν
Μ π ά ρ μ π ε τ Σ ρ έ ν τ ε ρ
Λ ο τ ζ Κ έ ρ ιγ κ α ν
72
Χ ιο ύ Γ κ ρ α ν τ
88
Τιμ Μ π ά ρ τ ο ν
ΙΟ Ο C U LT
104
Δ ΙΑ Φ Η Μ ΙΣΗ
106
S O U N D TR A C K S
108
VIDEO
l l O SERIAL KILLERS
1 1 2
PRIVATE EYE
I
N
I
O
d
Α Π Ο T O N Π Ο Ρ Τ Ο r / J O T / J O ---— — t ---Ζ α κ
Οταν, στις 4 Νοεμβρίου ιου 1982, ο Ζακ Τατί κρέμασε το
καπέλο του στο βεστιάριο του Παραδείσου, ένιωσα σαν να είχα
χάσει τον αγαπημένο μου θείο. Την πρώτη φορά που τον
συνάντησα, στις
Διακοπές του κ. Ιλό,
πήγαινα ακόμα στο
δημοτικό και η ταινία μου είχε αφήσει ανάμεικτες εντυπώσεις.
Είχα διασκεδάσει αρκετά, αλλά δυσκολευόμουν να θυμηθώ
έστω και ένα πρόσωπο. Ολα συνέβαιναν τόσο μακριά, δ εν είχα
ξαναδεί μια ολόκληρη ταινία · σε γενικό πλάνο» και μόνο η
ψιλόλιγνη φιγούρα του Ιλό και των κινήσεών του έμεινε
ανεξίτηλη. Αρκετά χρόνια αργότερα θα καταλάβαινα ότι η
φιγούρα αυτή ανήκε σε μία από τις μεγαλύτερες κωμικές
ιδιοφυίες στην ιστορία του σινεμά, του μόνου
;
μετά τον Κίτον,
που κατάφερε να κάνει τόσους ανθρώπους να γελάσουν με το
θέαμα των πραγμάτων ενώ αποσυντίθενται. Η κυκλοφορία της
Μέρας ΓΊοριής,
της πρώτης του ταινίας και μάλιστα
έγχρωμης, όπως την είχε σκεφτεί και την είχε γυρίσει ο
δημιουργός της (ανεξάρτητα αν, για τεχνικούς λόγους, δεν
μπόρεσε τότε να τυπώσει έγχρωμες κόπιες), είναι η ιδανική
ευκαιρία για ένα μικρό αφιέρωμα
σ '
ένα μεγάλο ζω γράφο του
σινεμά, ένα σπουδαίο designer, που δημιούργησε τον κόσμο
(του) σε έξι ταινίες και ύστερα ξεκουράστηκε στον Ουρανό.
Θείος
απ’ •
μου
τη
Γαλλία
• υτυχώς, ο ο υρα νός του Τα τΙή τα ν πάντα καθαρός, τα Αίγα σύννεφα κατάλευκα, η βροχή δεν ήρθε ποτέ να κάνει γλιστερή την άσφαλτο του Traffic, να διακόψει τις Διακοπές το ν κ. Ιλό ή τους περιπάτους του Μ θ ε ιο υ μας, δεν έσβησε την nma του ούτε τον ανάγκασε ν' ανοίξει την αιώνια ομπρέλα του Εδώ δεν υηάρ-χουν «τοπία στην ομίχλη», το τζάμι της οθόνης είναι πάντα καθαρό κι όταν πέφτει η νύχτα το καταλαβαί νουμε όλοι.Πέρα απ' τις ταινίες ή τους χαρακτήρες που υηοδυθπκε, ο Τατί είναι ένας κόσμος (ή Tatrworid ή Tat Hand), κάτι ηου δεν μπορούμε να πούμε για όλες τις κωμικές ιδιοφυίες. Πάρτε τον Τσάπλ/ν (για τον οποίο ο Τατί έτρεφε ανάμεικτα συναισθήματα όπως κι εγώ, \ϊ όλο το θάρρος): ο κόσμος του Τσάηλτν δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο οι ταινίες του. Τα ίδια και ο Κίτον: ο χαρακτήρος του έχει πάντα μκ3 ιδιόμορφη σχέση με τον κόσμο, αλλά πρόκειται για το δικό μας κό σμο Η ζωή είναι γεμάτη αφιερώματα στον Τατί και το σινεμά δεν πάει πίσω. Ο ταχυδρόμος με το ποδήλατο στη θυσία του Ταρκόφσκι, οι δύο καλόγριες στο Ρ6μα του Φελινι (καλού φίλου του Τατί), το Πόρτι του Μηλέικ Εντουαρντς, ηου είναι ολόκληρο αφιερωμένο στη σκηνή του Royal Garden του Playtime, ακόμα και το εργοστάσιο στο Eraserhead του Ντέιβιντ Λιντς (μεγάλου θαυμαστή του Τατί) ήρθε μετά το Ptastac του θ ε ίο υ μου. Κι όμως, στο τέλος της ζωής του, ο Τατί δε διέθετε παρά το όνομά του και μκί φούχτα αριστουργήματα, τω ν οποί ων δεν είχε καν τα δικαιώματα, μετά την εμπορική καταστροφή του Playtime. Δεν είχε συνέλθει ποτέ απ' αυτή την αποτυχία αλλά σε όσους του έλεγα ν πόσο όμορφη ταινία ήταν, απαντούσε: «Είχα δίκιο, δεν είχα,» Δεν του αρκούσε να είναι ένας απαράμιλλος κλόουν, να μπορεί να μιμείται μια παρτίδα τένις, την κυκλοφορία των αυτοκινήτων ή την αγωνία του τερματοφύλακα μπροστά στο ηέναλτι όλα ουτά ηου έκανε σκόρπια στις ταινίες του και μαζεμένα στο Parade, την τελευταία του δουλειά, ηου χρηματοδοτήθηκε απ' τη... σουηδική τηλεόραση. Ολοι όσοι έχουν δει τις ταινίες του (η ΕΤ-3 και το New Channel παίζουν τις «πειρατικές» κασέτες των Διακοπών, του θ ε ίο υ μου και του Traffic κάθε μήνα και το πάλαι ποτέ ανήσυχο Seven X κάθε βδομάδα) θυμούνται το θόρυβο της πόρτας στις Διακοπές (οι ταινίες του Τατί είναι γεμάτες από πόρτες και ιστορίες γύρω από τις πόρτες και ο -
6
-■ *·
1 1
a v r ’ * " ’ ·* SHj•Href;·
1# .
'":·ν 'B
A
iv
i
W
m
<r JACQUES P I
fJ
TATI 0
^HHffifvi
■/ \*
·
____Sr
.
pp
^
\
WF
Ζακ ϊατί
---κ. Ιλό είναι πάντα «στην πόρτα», είτε για να μπει είτε για να βγει - καμιά φορά δεν ξέρει κι ο ίδιος), τη μέλισσα που ηετάει στη Μ έρ α Γιορτής, την μπάλα του mv- γκ -η ο νγ κ ηου καλύπτει τα βήματά του στο Waytime... Διότι, ξέχασα να σας ηω, ο Τστί είναι, επίσης, ο εφ ευρέτης του μοντέρνου ήχου στο σινεμά. Πάντα τολμηρός, ανοιχτός και ευέλικτος στη φόρμα και τις τεχνικές αναζητήσεις, ήθελε, όπως ο Τσάηλιν, να κυριαρχεί σε όλα τα στοιχεία του έργου του. Φοβούμενος όχι μόνο μήπως ξε- ηεραστεί, αλλά ακόμα και τη βιολογική γήρανση μιας τ οι νιος, ξσνοδουλευε συχνά τον ήχο ή τη μουσική, όσα, τέλος πάντων, πράγματα μπορού σε να βελτιώσει χρόνια μετά το γύρισμα θ α ξα- ναμοντάριζε και θα ξαναμιξάριζε, αν μπορούσε, ευχαρίστως όλες του τις ταινίες, όπως έκανε με τις Διακοπές. Οι πρωτοποριακές ιδέες του για παρέμβαση στη δοσολογία του ήχου στη διάρκεια τη προβολής (!) δείχνουν ότι γι' αυτόν οι ταινίες ήταν - ήδη - ένα «interactive» αντικείμενο. Ο Τστί έψαξε την πρωτοτυπία και τη βρήκε πολύ γρήγορα, απ' τη δεύτερη κιόλας ταινία του. Και δεν εηρόκειτο για μια πρωτοτυπία τυχαία, αλλά απόλυτα συνειδητή. Ο Τατί ήξερε τι έκανε (και τι δεν έκανε - έξι ταινίες σε 36 χρόνια, πάντα μακριά απ' τις σειρήνες του Χόλιγουντ και την παραδοσιακή κωμωδία), φαινόμενο όχι και τόσο συχνό, ηου δε διευκολύνει πάντα τα πράγματα. Ο ταν κάποιος ξέ ρει τι κάνει και κυριαρχεί επάνω του, δεν είναι καταδικασμένος να εκπλήξει. Ο τα ν το κοινό ζητούσε τη συνέχεια των περιπετειών του τα χυδρόμου της Μ έρας Γιορτής αρνήθηκε κι έγινε ο κ. Ιλό. Ο ταν του ζητούσαν τον Ιλό σε νέες περιπέτειες, μπορούσε, θεωρητικά, να δημιουργήσει έναν καινούριο χαρακτήρα. Προτίμησε όμως ένα παράλογο στοίχημα και, φυσικά το έχασε: να πολεμήσει τον Ιλό με τον Ιλό, να τον εξαφανίσει μέσα σε μκι ταινία γεμάτη από σωσίες και ομοιώματα του. Είναι φανερό ο Ιλό ήταν ο χαρακτήρας της ζω ής του. Ο κ. Ιλό (όνομα όχι και τόσο ασυνήθιστο στη Γ άλλο, αν ανοίξετε τον τηλεφωνικό κατάλογο) αντιπροσωπεύει, με την εμφάνισή του στις Διακοπές, μια θεαματική ρήξη με τον οφελή ταχυδρόμο του χωριού, που είχε παρουσιαστεί στη Ζχολή Ταχυδρόμω ν (μικρού μήκους του Τστί) και αναπτύχθηκε στη Μ έρα Γιορτής και του οποί ου η δημοτικότητα έκανε τους παραγωγούς να ζητούν οπό τον Τατί την Επιστροφή του Ταχυδρόμου, -ο ν Ταχυδρόμο στη Νέα Υόρκη ή το Ο Τα χυ δ ρ ό μ ο ς Π α ντρ ε ύ ε τα ι. Ο Ιλό είναι ο παλιός συμμαθητής, η «σειρά» στον ίδιο λόχο, ηου κάνεις δε θυμάται το μι κρό του όνομα (ποιο να 'ναι άραγε;). Ο ταχυδρόμος Φρανσουά (κα νείς δεν τον ξέρει με το επίθετό του) ήταν ό στόχος σε κάθε φάρ σα τω ν συγχωριανών του, ο κ. Ιλό αποκαθιστά μια απόσταση. Το πέρασμα απ' τον Φρανσουά στον κ. Ιλό είναι, επίσης, αυτό ενός νευρόσηοστου σ' ένσν ψύχραιμο άνθρωπο Ο Φρανσουά γκρινιά- ζει διαρκώς και για όλα, ο Ιλό δεν παραπονιέται ποτέ. Πάντα καλο ντυμένος, αν και τα ρούχα του πέφτουν κάπως κοντά, πάντα εαγε νής και έτοιμος να βγάλει το καπέλο στη θέα μιας κυρίας. Ενας κω μικός «μεγά λου μ εγέθους» στους αντίποδες του «little fellow» Σαρλό, ο οποίος χρησιμοποιούσε, για να εκφραστεί, ολόκληρο το σώμα του. Ο ταν βρίσκεται κοντά μας δεν τον αχούμε ποτέ να μι λάει πραγματικά, από μακριά όμως τον βλέπουμε συχνά να μη βά ζει γλώσσα μέσα. Τι να λέει άραγε; Ο ίδιος ισχυριζόταν πως οι διά λογοι δεν έχουν σημασία στις ταινίες του (μήπως και ο Χίτσκοκ δεν έ λε γε το ίδιο,), αυτό όμως δε σημαίνει ότι βρίσκονται τυχαία εκεί που βρίσκονται («Εχετε τίποτα να δηλώσετε,» ρωτάει ο τελωνειο- κός. «Δηλώ στε μόνο κάτι, έστω μια λέξη», εκλιπαρεί ο δημοσιο γράφος). Τα 3/4 του σινεμά, ακόμα και του καλύτερου, χρησιμο ποιούν το «κείμενο» μ' έναν τρόπο θεατρικό ή ραδιοφωνικό (ος μην ξεχνάμε τι χρωστά ο ομιλών στο ραδιόφωνο). Στον Τστί, όμως, ο διάλογος είναι σπάνια ολόκληρος, ηαρασύρεται από τον ήχο της θάλασσας ή το θόρυβο του δρόμου, χάνεται στον αέρα και ξανα βρίσκεται, λάμηοντας στιγμκχα σαν σινιάλο, μια σειρά από σήμα τα Μορς. Οι δύο πρώτες ταινίες του Τστί υηακούουν ακόμα στο χρυσό κα νόνα της κωμωδίας που απαιτεί μια «καταδίωξη» για το τέλος. Η τρίτη, ο θ ε ίο ς μου, διαθέτει ήδη ένα φινάλε σε decrescenOo, ηου δε ζημίωσε όμως την εμπορική καριέρα της, αφού όλη η υπόλοιπη ταινία μπορεί να θεωρηθεί η mo κλασική και στέρ εη του δημι ουργού της (κέρδισε μάλιστα το Οσκαρ Καλύτερης ίένη ς Ταινίας, το θαυμασμό των Αμερικάνων και μια παγκόσμια επιτυχία). Αντί θετα, το Playtime ηαραδίδεται, μέσα απ' τη σάρκα του μοντέρνου κόσμου, σ' ένα φινάλε θλιμμένο και μελαγχολικό, έτσι ώ στε η συλλογική ευφορία της σκηνής του ρεστοράν να χάνεται, πράγμα προφανώς ηθελημένο. Τα τελευταία δεκαπέντε λεπτά του Ploytime οδηγούν κάθε θεατή στη μοναξιά του κόσμου, κάτι ηου εξηγεί την παταγώδη αποτυχία της τατντας Αλλά και η αρχή δεν πάει πίσω. Το αεροδρόμιο παρουσιάζεται σαν κλινική, με τη νικε- λέν»α καθαριότητά του, τις καλόγριες ηου περνάνε, τη νοσοκόμα ηου κρατάει ένα μωρό στην αγκαλιά, την κυρία ηου μιλάει στο σύ ζυγό της σαν να ήταν άρρωστος Δέκα λεπτά περνούν, όλα σε γ ε νικό πλάνο, χωρίς συγκεκριμένο πρωταγωνιστή, χωρίς καν την εμ φάνιση του κ. Ιλό. Αυτό ηου θέλησε να κάνει ο Τατί με το Playtime ήταν να εκμεταλλευτεί τη δημοτικότητα του Ιλό για να προσελκύ- σει την προσοχή του κοινού και, ύστερα, να διασηείρει αυτή την προσοχή σ όλες τις άλλες φιγούρες και στα ντεκόρ. Ηταν λογικό; Οχι, και το πλήρωσε ακριβά. «Αυτό ηου προσπάθησα να κάνω απ' την αρχή, ήταν να δώσω στον κωμικό χαρακτήρα περισσότερη αλήθεια». Το ποδήλατο ηου στρί βει μόνο του ή σταματάει υποχρεωτικά μπροστά στο μπαρ, δε θα το ξαναδούμε. Ηδη, απ' τη δεύτερη ταινία, τα γκαγκ γίνονται mo ρε αλιστικά και το ακυβέρνητο αυτοκίνητο δε στρίβει μόνο του, αλλά καρφώνεται σε μια φάρμα. Ας πάρουμε κι εμείς τα πράγματα απ' την αρχή: Η Μ έρα Γιορτής (1949) ήταν το χρονικό ενός μικρού χω ρίου, ηου «φωτίζεται» από το πέρασμα ενός λούνα ηαρκ, <*/ν τα παθήματα του αδέξιου τοπικού ταχυδρόμου, ηου καταλήγουν σ' ένα μπουρλέσκ αλά Μηάστερ Κίτον. Πιο «καθαρές» στο στιλ, οι Δια κοπές του κ. Ιλό (1953), ηεριέγραφαν στιγμές της καλοκαιρινής ζωής σ ένα θέρετρο της Νορμσνδίας και ο Τατί ευροκε την ευκαι ρία να κινηματογροφήσει τις διακοπές σαν δουλειά (απ' την επό μενη ταινία, θ' άρχιζε να κινηματογραφεί τη δουλειά σαν διακο πές). Ομως, μόνο με το θ ε ίο μου (1958), ο Τστί αντιμετωπίζει όλα τα αληθινά προβλήματα της σκηνοθεσίαςΖακ Τατί
Ο θ ε ιο ς μου είναι, μέσα στο έ ρ γ ο του Τατί, η mo κοντινά ταινία στο κλασικό σύ στημα αφήγησης και αντιπροσωπεύει τπ μοναδική προσπάθεια του δημι ουργού του να ξετυλίξει μια ιστορία απ' την αρχή ως το τέλος. Για πρώτη (και τε λευταία) φορά ο Ιλό έχει ένα σπίτι, μια αδελφή, έναν ανιψιό κι ένα γαμπρό, τον κ. Α ρ π έ λ Το σπίτι τω ν Αρηέλ είναι το ε ρ γοστάσιο της κυρίας, που φέρνει τις φί λες της να το εηισκεφτούν, όπως ο κύ ριος ξεναγεί τους πελάτες στο δικό του. το Ptostoc, όπου μάταια ο Ιλό προσπαθεί να ηροσληφθεί («θα σας γράψουμε κύ ριε Προς το παρόν, δε χρειαζόμαστε ακροβάτες»). Ο β ε ι ος μου είναι μια εξαι ρετική ευκαιρία να μάθουμε το μικρό όνομα του κ. Ιλό, όμως η αδελφή του, π μόνη που θα μπορούσε να τον αποκαλέ- σει \i αυτό, δεν το κάνει ποτέ, όσο για το μικρό, ο κ. Ιλό είναι απλά... ο θείος του. Ο θ ε ίο ς μου φανερώνει μια ιδιαίτερη γραφκτπκή φροντίδα στο οπτικό πεδίο, που κορυφωνεται στο P la y t im e (1967), άποψη ενός Παρισιού αγνώριστου μέσα στο μοντερνισμό του (τα μόνα αναγνω ρίσιμα σημεία είναι ο Πύργος του Ακρελ και π Μονμάρτρπ, όπως καθρεφτίζονται στιγμιαία στο τζάμι μιας πόρτας που ανοίγει). To Playtime είναι π ταινία της απόλυτης κοθαρότητος. που προχωροει εξαφανί ζοντας τα πάντα τους συγγενείς και το σπίτι του ήρωα (αυτήν τπ φορά, ο κ Ιλό έρχεται απ' το πουθενά), τον κύριο χα ρακτήρα. τους παραδοσιακούς νόμους της δραματουργίας, τη φύση και τα χρώ ματα, ακόμα και τη λίγη σκόνη που κυνη γούσε η οδελφή του στο θ ε ίο μου. Τοσι- νεμά του Τατί τείνει διαρκώς προς μια... δημοκρατική κωμωδία, όπου ο καθένας γίνεται κ. Ιλό και με το Playtime π «δημο κρατική κωμωδία» βρίσκεται στη μειοψη φία του κοινού, λες και το «όλος ο κόσμος είναι οστείος» δεν είναι μια ιδέα ευπρόσ- δεκτη και προφανής. To Traffic (1971) ήταν μια ταινία που υπα γορεύτηκε απ' τις περιστάσεις. Η απο τυχία του Playtime ανάγκασε τον Τατί να επαναφέρει τον Ιλό στο προσκήνιο Αντί θετα απ' το Playtime, το Traffic (ε λ τίτ λος Ο κ. Ιλό σ το Χάος τη ς Κυκλοφο ρίας) είναι δομημένο πάνω σε μια αρχή αποδοχής των πάντων της πόλης και της εξοχής, της γης και του ουρανού, των αρσενικών και των θηλυκών, της μυθο πλασίας και του ντοκιμαντέρ Ο Τατί χα λαρώνει και ξαναγίνεται «βουκολικός», σταματάει την κάμερα στις όχθες ενός καναλιού, κοπάζει τ' αυτοκίνητα να περ νάνε χωρίς να τα σκηνοθετεί, δημιουργεί ξανά αληθινούς χαρακτήρες, γυρνάει πί σω και ξαναβρίσκει την ατμόσφαιρα της Μ έρας Γιορτής. Μόνη διαφορά; Στο τέ- λος,οουρανόςθαυγρανθείγιαηρώτπφο- ρ ά σταγόνες θ αρχίσουν να πέφτουν και ο ηρωάς μας θα πρέπει επιτέλους ν' ανεχξει την ομπρέλα του. Playtime is over ■μ ο γ ρ α φ i a
Ο
Ζακ Τατί γ ε ν ν ή θ η κ ε σ το Παρίσι σ τις 9 Ο κτω βρίου του 1 9 0 · (κάποιοι επιμέ ν ο υ ν πως ή τα ν το 1907) από τη ν Κ λε ρ βαν Χουψ, κόρη ε ν ό ς Ο λ λ α ν δ ο ύ κορ νιζοπ οιού (προσω πικού κο ρνιζο π ο ιο ύ το υ βαν Γκογκ, παρα κα λώ ) και το ν Εμμανουήλ Τατίσεψ , επίσης κορνιζοπ οιό και γ ιο το υ Ρώσου κόμη Ν τιμίτρι Το- τίσεφ (που π α ντρ ε ύτη κ ε μια Γα λλίβα και ε γκ α τα σ τά θ η κ ε σ το Παρίσι). Ο Τατί π ρ ο ο ρ ιζό τα ν επίσης γ ια το... ο ικ ο γε ν ε ια κ ό ε π ά γ γ ε λ μ α , προτίμησε όμω ς να γ ίνε ι... μίμος, προς μ ε γ ά λ η α π ο γο ή τευ σ η το υ πα τέρ α του. Ε ρ α σ ιτέχνη ς ακόμα, δη μ ιο ύρ γη σ ε μερικά πολύ ε π ιτυ χ η μ έ να νο ύ μ ερ α , που το υ χάρισα ν μ ε γ ά λ η δ η μ ο τι κ ό τη τα : ο ψ αράς, ο τ ε ν ίσ τ α ς , ο μ π ο ξέ ρ , ο ιππέας... (τ α σπορ κ ρ α το ύ σ α ν π ά ντα κυρίαρχη θέση στη ζω ή του και ο ίδιος έπα ιζε ράγκμπι σ τη Ρ ασίνγκ). Αφ ού πέρασε απ' ό λα τα φ ημισμένα m usichalls, θ έ λη σ ε να μ ε τα φ έ ρ ε ι τα σκετσά κια το υ σ τη ν οθόνη και ξεκ ίνη σ ε με το O s c a r C h a m p io n d o Tenn/* (1932).Ζτην τ ε λ ε υ τα ία μικρού μήκους το υ , το fco/e do* Pacf*ur*(1947), δ η μ ιο υ ρ γε ί το χα ρ α κτή ρα του θ ρ α ν σ ο υ ά , που είνα ι και ο ήρω ας τη ς Μ έρ α ς Γιορτής, τη ς πρώ της μ ε γ ά λ η ς τα ιν ία ς το υ . Η ε μπ ο ρ ική ε π ιτυ χ ία τη ς τα ιν ία ς (έ σ τω κι α ν δ ε ν ή τ α ν κ ε - ρ α υ νο β ό λα ) το υ επ ιτρ έπ ει να γυ ρ ίσ ει τις Δ ια κ ο π ές το υ κ. Ιλό (1953), που γ ίν ε τα ι έ να ς δ ιεθ νής θρίαμβος, χάρη σ το ν οποίο γ υ ρ ίζε ι με ό λη του τη ν ά νεσ η το Ο ο ίο μ ο υ (1 9 5 ·) και μ ά λιστα σε δύο ε κ δ ο χ έ ς , γ α λ λ ικ ή και α γ γ λ ικ ή , με τη σ τε ν ή σ υ νερ γα σ ία του ζω γρ ά φ ο υ Ζακ Λ α γ κ ρ ά ν ζ , που θα μ ε ίνε ι κοντά το υ και στη σ υ νέχε ια . Η τα ινία κέρδισε το Ειδικό Βραβείο του Φ εσ τιβ ά λ Κα ννω ν το 1 9 5 · και το Ο σκα ρ Κ α λύτερ η ς Ιέ ν η ς Ταινίας το 1959. To P lo ytim o β γα ίνε ι σ τις αίθουσες το 1947, με τη φήμη μιας γ ιγ α ν τ ια ία ς τα ινία ς (70 m m , μια ο λό κλη ρ η πόλη που κα τα σκευά στηκε σε ντε κ ό ρ έξω από το Παρίσι) και δε σ υ να ντά τ η ν α ν α μ ε ν ό μ ε ν η επιτυχία. Ο Τα τί αποκτά όσο π ο τέ τη λ α τρ ε ία τω ν σ ινεφ ίλ, τ ο τε ρ ά σ τιο όμω ς κ ό σ το ς τη ς τα ινία ς μ έ ν ε ι ακά λυ π το και ο σ κ η νο θ έτη ς θα π ληρώ σει α υτή τ η ν αποτυχία χ ά ν ο ν τ α ς ακόμα και τα δικαιώ ματα τω ν τα ινιώ ν του. Χ ρ ε ιά ζε τα ι π π ρω τοβο υλία του Ο λ λ α ν δ ο ύ σ κηνοθ έ τη Μ περ τ Χ α α νστρα για να μπορέσει να γυ ρ ίσ ε ι τ ο Traffic (1971), ο λ λ α ν β ο -γ α λ λ ι- κή π α ρ α γω γή που ση μα δεύει τ η ν επιστροφ ή του Ιλό σ το π ρώ το π λά νο. Το 1973, ο Τατί γ υ ρ ίζ ε ι σε β ίν τε ο το P a ra d o και τα τε λ ε υ τ α ία χρ όνια τη ς ζω ής του δ ο υ λεύ ε ι πάνω σ ' έ να σ ε νά ρ ιο με τ ίτ λ ο Confusion, α ρ ν ο ύ μ ε ν ο ς διάφ ορες π ρ ο τά σ εις σαν το... Toto of Tati, η ρ ο κ ε ιμ έ νο υ να μ είνε ι πιστός σ το έ ρ γ ο του.
Heineken
o star του μήνα
απο την
Ε
ίναι αστείο, αλλά τα μαλλιά του Γουίλις μοιάζουν να έπαιξαν έναν παράδοξα αξιοσημείωτο ράλο στη μέχρι τώ ρα κοριέρα του. Για τπν ακρίβεια, όσο αυξάνει ο αριθμός τω ν τριχών που εγκατα λείπουν το κρανίο του τόσο πληθαίνουν τα δο λάρια που καταλήγουν στην τσέπη του. Κι ενώ ο Ιο ν Κάνερι ενισχύει δεόντως το τριχωτά της κε φαλής του για κάθε καινούρια ταινία του, ο Μ ηρούς Γουίλις το εξαφανίζει και βρίσκει τπν υγειά του (βλέπε Pulp Fiction), θ α μου πείτε βέ βαια, τώρα, για τρίχες θα μιλάμε; Ε, όχι, αλλά πώς θα χαρακτηρίζατε εσείς, επιεικώς, το Χρώ μα τη ς Ν ύχτα ς; Μια από τις πολλές και μεγαλειω δώ ς λα νθα σμένες κινήσεις του Γουίλις (θυμηθείτε ακόμα τπ ν Α π α τη λή Λά μψ η τη ς Μ α τα ιο β ο ξία ς , το M ortal Thoughts, και το Xc Απόσταση Βολής) που έθεσαν τπν κοριέ - ρα του σε επικίνδυνα φθίνουσα τροχιά. Σαν ερω τύλος του γλυκού νε ρού δεν έπεισε κανέναν, ενώ δίπλα του ακόμα και η Τζω νΜ αρτς έμοι αζε να διαθέτει ίχνη ταλέντου. Ευτυχώς γι* αυτόν, ο απρόσμενος Χρυσός Φοίνικας στο Pulp Fiction έγινε η «σωσίβια λέμβος» που τον κράτησε στο/ αφρΛ μέχρι να απο δείξει για τρίτη φορά πόσο «Πολύ Σκληρός για να Πεθανει» είναι Στο ράλο του Τζον ΜακΛέιν ξαναβρίσκει τον εαυτό του και ανταπο κρίνεται, επιτέλους, στο ά σ τρο του. Η ερμηνείαίτου δ εν μεταδίδει ψευτιά και το κοινό δεν τον αγνοεί. Ισως για ή αυτό που αναζητάει σ' αυτόν είναι ένας Αχι ατσαλάκωτος ήρωας Με άλλα λόγια όσο περισ σότερο ταλαιπωρείται επί της οθόνης, τόσο ηΙηθαινουν τα εισιτήρια στο box-office Τα σ« c ^ενα ρούχα η λίγδα στα λιγοστά μαλλιά, οι μι κρές πληγές που μα-ωνο»πτέδώ κι εκεί και το βηελείωτο κυνηγητά, του προσδίδουν ο . ορθόδοξα ανθρώπινες αλλά και συχνά κωμικές διαστάσεις που το ν κάν ;υ ν αθεράπευτα συμπαθητικό. Ο Μ ηρούς Γουίλις θα μηορουΟΒ νο είναι ο Θανάσης Βέγγος του Χόλιγουντ: Ο άν θρωπος που δεν σταμάτησε ποτέ να τρέχει ή να παιδεύεται Κάθε φο ρά που αποπειραθηκε να βάλει κουστούμι και να συμμαζευτεί οπέ- τυχε παταγωδών Του < - είπε η σπιρτάδα και ο αυθορμητισμός που μοιάζουν να τον διακατέχουν όταν βρίσκεται σε συνεχή κίνηση. Η αλή θεια είναι άτι ο Μη, .ους κρύβει μέσα του αστείρευτη ενεργεια με κω μικές ρίζες και ένα είδος αναρχικής τρ ε λό ς που ζητάει επίμονα να βγει στην επιφάνεια και θέλει χώρο να απλωθεί 'ιδιότητα που εκμε τα λλεύτη κα ν με το ν κα λύτερ ο τρόπο οι δημιουργοί της σειράς «Αυτός, Αυτή και τα Μυστήρια») | Ο ίδιος μόλις αρχίζει να το συνειδητοποιεί. Μ απόφασή του να πρωτα γωνιστήσει στο Tw e lve M onkeys του Τέρι Γκίλιαμ του δίνει τα περι θώρια να κινηθεί και να τεστάρει ουσιαστικά πςμηοκριτικές του δυνά μεις. Σαν φυλακισμένος κάπου στον 21ο αιώνας που επιστρέφει στο 1996 για να εντοπίσει έναν ιό πριν μεταλλαχτεί και σκοτώσει δισεκα τομμύρια ανθρώπων (άντε πάλι τρεχάματα), φαίνεται ότι θα είναι στο στοιχείο του. Εξάλλου, ο Γκίλιαμ είναι ιδανικός γιο να φέρει στην επι φάνεια ό,τι οι άλλοι αγνοούν. Επόμενος προορισμός το G u n d o w n - ριμέικ του κλασικού Γιοζίμπο του Ακιρα Κουροσάβα - για το οποίο θα εισηρόξέΐ 16400000 δολάρια! Τρίχες; Κάθε άλλο. ■F I L M S
«Αλλάξτε τα σχέδιά
σας guys, παρατάω
την ταινία για να
παίξω σ' αυτήν
εδώ», δήλωσε
αποφασισμένος ο
Μπρους Γουίλις
όταν διάβασε το
σενάριο του Pulp
Fiction. Κι αυτή
ήταν ίσως η
μοναδική φορά στα
τέσσερα τελευταία
χρόνια που το
μυαλό του πήρε τις
σωστές στροφές,
τη στιγμή που η
καριέρα του
ασφυκτιούσε. Η
τρίτη συνέχεια του
Πολύ Σκληρός για
να Πεθάνει, που
ακολούθησε, του
εξασφάλισε μια
γερή δόση
οξυγόνου - και 15
εκατ. δολ. - αλλά,
ως γνωστόν,
ουδεΐς, πλην της
γάτας,
επτάψυχος...
C
C
C
C
C
C
C
C
C
Α Π Ο Τ Η Ν Ι Ω Α Ν Ν Α Π Α Π Α Π ί ί Ρ Π Ο ΥH
e
in
e
k
e
n
> u i<
□ I I V I A O J
Z A O d U l A l
O
o
(
-- \
\_____
( ΪHeineken
ο σκηνοθέτης του μήνα
____________ από την
Ε
ν α ς 6 ξιο ς λ ό γ ο ς για να α γ α π ά μ ε τ ο ν Σαμ Ράιμι: δ ε ν eixe π ο τό τ η ν επιτυχία α υ το σ κ ο πό σ τ ο νο υ το υ , ε ίχε π ό ντα τ ο α ν τ ε ρ γ κ ρ ά ο υ ν τ σ τ η ν καρδιά του. Π ροσοχή, ε δ ώ δ ε μι- λ ό μ ε γ ια σ π ο υ δ έ ς σ τ η θ ε ω ρ ία τ ο υ Κ ινη μ α τ ο γ ρ ά φ ο υ , α λ λ ό γ ια έ ν α ά σ β ε σ τ ο π ό θος... για ό λ α τ α b . β - movies, βεβαίως, φ τη ν ό π α κ ετό κια ε ικ ό νω ν μ ε τ α οποία μ ε γ α λώ νεις, τ α φ υ λό ς ε κ τ ό ς χρηματοκιβω τίου, παίζεις μαζί τους... Ο π ω ς έ ν α ς ό λ λ ο ς γ ν ω σ τ ό ς β ιτσ ιό ζο ς τ ο υ Χ ό λ ιγ ο υ ν τ - κό η ο ιο ς Τιμ Μ π ό ρ το ν - σ το ϊ ν τ Γ ο υ ν τ του, ο Ρόιμι χαίρετα ι να παίζει. Η διά φ ο ρ ό τ ο υ από τ ο ν Τιμ; Ο Σαμ παίζει σ υ ν έ χ ε ια , πριν απ' όλα, μ ε τ ό απ' ό λ α και, φυσικό, μ έ σ α σ ε ό λ α τ ο υ τα έργα... Την ε π ο χ ή που ό λ λ ο ι μ α θ α ίνο υ ν τι είναι π λ ά ν ο , ο 20χρ ο νο ς Ρόιμι ε ίχε α ρ η ό ξε ι μια κ ό μ ε ρ α και α υ το σ χ έ δ ια ζε . Α υ τ ό που π ροέκυψ ε ή τα ν έ ν α έ ρ γ ο -μ ε τ ε ω ρ ίτ η ς , μ ε α νύ π α ρ κ το π ρ ο ϋ π ο λο γισ μ ό Ναι φ α ντα σία ήρεμη... ό σ ο μια ε ισ β ο λή τσ α ν τισ μ έ ν ω ν β ξω γήινω ν. Το θρ ιλερ ό κι α υ τό λ ε γ ό τ α ν Evil D e a d και π α ρ α μ ένει α κόμα και σ ή μ ε ρ α μια από τ ι ς c u lt m ovies τ ο υ '80. Κ υ κ λ ο φ ό ρ η σ ε τ ο '82 και όφ η σ ε το ν κόσμο π ο υ -κ α τ ό λ ό θ ο ς -τ ο ε ίδ ε μ ε α νο ιχ τό τ ο στόμα . Τα εισιτήρια για τ ο Χ ό λ ιγ ο υ ν τ η ροσγειω θ Γ καν σ τη ν α γκ α λιό το υ μικρού δα ίμονα μ ε μια θ έ λ η σ η σ χ ε δ ό ν δική το υ ς , α λ λ ά εκείνο ς ή τα ν α π α σ χ ο λ η μ έ ν ο ς γ ρ ά φ ο ν τα ς μαζί μ ε δ υ ο κ ο λ λ η τ ο ύ ς — κά ποιους Τ ζ ό ε λ και Ιβ α ν Κ ό ε ν — τ ο σ ε νά ρ ιο για μ ια α κό μ η πιο έ ξ α λ λη κόμικς γιο ρ τή , ο νό μ α τι C r im e w a v e . To '85 π έρ α σ ε , μαζί τ ο υ και η ταινία, και τ ο παιδί σ υ νέχισ ε να παίζει γ υ ρ ίζ ο ν τ α ς τ η ν π ρ ώ τ η φ α ρ σ ο κ ω μ ω δ ία φ ρίκης σ τ η ν ισ το ρ ία τ ο υ σ ιν ε μ ό , ε μ π α ίζ ο ν τ α ς τ α υ τ ό χ ρ ο ν α τ ο δικό τ ο υ Evil D e a d . To D e a d b y D a w n ε δ ρ α ίω σ ε τη ρ α γδ α ία ο υ ξ α ν ό μ ε ν η σ τ ρ α τ ιό τω ν φ α ν τ ο υ κι ο Σαμ, ε π ιτ έ λ ο υ ς , έ κ α ν ε τ ο Β ή μ α σ τ ο Χ ό λ ιγ ο υ ν τ. Μ ε τ ο Ν τ ό ρ κ μ α ν έ φ τια ξε τ ο δικό τ ο υ ί - ειρω νικό και υ π ε ρ -φ α ν τ ε ζ ί — σ χό λιο σ τα b -m o v ie s φ α ντο σ ίο ς, μ ε τ ο A r m y of D a rk n e s s (ή Evil D e a d III) έ κ λ ε ισ ε τη δ ε κ α ε τή η λό κ α το υ Evil D e a d κι ύ σ τ ε ρ α ... ύ σ τε ρ α ή ρ θε η σ ε ιρ ά τ ο υ γ ο υ έ σ τ ε ρ ν σ π α γγέ τι. Ι έ ρ ε τ ε τ η ν ιστορία: λ έ γ ε ται T h e Q u ic k a n d th e D e a d , έ κ λεισ ε ε κ τό ς σ υ να γω νισ μ ο ύ τις φ ε τινέ ς Κ όννες, π ρ ο β ά λλε τα ι σ τ ο φ ε σ τιβ ά λ τ ο υ ΣΙΝΕ ΜΑ και κοσμεί τις ο θ ό ν ε ς μ α ς α υ τό ν το μήνα. Φ έ τ ο ς ο Σαμ έ κ λ ε ισ ε τ α 36, κι ό λ ο ι σ κ έ φ το ν τα ι α κ ό μ α ό π ω ς η μ η τ έ ρ α το υ : μ ε γ ά λ ω σ ε ς κα ι μ υ α λ ό δ ε ν έ β α λ ε ς Ι Και γ ια τί να β ά λει, τ η σ τ ιγ μ ή που έ χ ε ι α ρ κ ε τ ό γ ια ε ξ α γ ω γ ή , Το κ α λ ύ τ ε ρ ό μα ς, ό μ ω ς , μ ε α υ τ ό τ ο ν ε π α γ γ ε λ μ α τ ία φ α ρ σ έ ρ είνα ι πως, ο ύ τ ε λ ί γ ο ο ύ τ ε π ο λ ύ , σ τ ο π ρ ό σ ω π ό τ ο υ β ρ ίσ κ ο υ μ ε τ ο ν τ έ λ ε ιο α να ρ χ ικ ό τ ο υ Χ ό λ ιγ ο υ ν τ . Μ έ σ α σ' έ ν α σ ύ σ τ η μ α που α δ ιά κοπ α α λ έ θ ε ι τ ο τ α λ έ ν τ ο γ ια ν α π α ρ ά γ ε ι ε π ιτυ χ ία , ο Ρόιμι ε ξ α κ ο λ ο υ θ ε ί να δ ε ίχνε ι μια υ π έ ρ ο χ η α δ ια φ ο ρία γ ιο τις το ξ ικ έ ς δ ά φ ν ε ς τ η ς δ ό ξ α ς . Τι ν α τις κάνει, τ η σ τ ιγ μ ή π ο υ σ ώ ζε ι τ ό σ ο τ έ λ ε ια τ ο δικό τ ο υ , ιδ ιω τικό το π ίο ; Χ ε ίμ α ρ ρ ο ι φ α ν τα σ ία ς και τ ο σ τ ιλ σ α ν μ α γ ικ ό ρ α βδάκι, έ τ ο ιμ ο α ν ά λ ο γ α μ ε τ η ν κ ά θ ε π ε ρ ίσ τα σ η και α ιώ νια χ α μ ο γ ε λ α σ τ ό . ■F I L M S
«Για την
e n i T u x i aδ€ χρειάζεται παρά
αιδοίο και μυαλό»,
είχε πει η
παιχνιδιάρα Σάρον
Στόουν,
πρωταγωνίστρια
στο The Quick and
the Dead. Εκεί,
όμως, τη
μεταμορφώνει σε
θηλυκό Λοϋκι Λουκ
ένα γλυκό και
παράξενο παιδί
ονόματι Σαμ Ράιμι.
Σκηνοθέτης από
την πιο fun κόλαση,
ο Σαμ καταφέρνει
την ιδανική φάρσα
διάρκειας: κάνει
την πλάκα του στο
Χόλιγουντ και το
Χόλιγουντ
εξακολουθεί να του
χαμογελά. Αιδοίο;
Οχι. Μυαλό για δύο;
Ω, ναι...
Α Π Ο Τ Ο Ν Π Λ Ν Ν 1 ί ,Μ ϊΛ Η Ο Λ Α Ν ΗH
e
in
e
k
e
n
k.)
(
)
/— k__)
< k,)
( — k.)
/* k.)
ΙΛΙ I V d
■ ■ (1
IAJ V I
ΑΠΟ T O N Μ Α Ν Η Κ Α Ο Υ Ρ Ι Σ Μ Α Κ Η Το Υπουργείο Υγείας προειδοποιεί: Ο Κ Α Π Ν Ι Σ Μ Α Β Λ Α Σ Ο Β Α Ρ Α Τ Η Ν Υ Γ Ι I A
Μπορεί στα ανυποψίαστα μυαλά σας να μοιάζει ω ς δια
στροφή ή κάτι τέτοιο, αλλά για πρώτη φορά φ έτο ς μέχρι
που χάρηκα που μου τελείω σαν οι διακοπές! Γιατί; Οχι μό
νο γιατί δεν ήταν αυτό που λέμε ονειρεμένες, αλλά γιατί,
κυρίω ς φ έτο ς, για πρώτη φορά, είχα και
γω κάτι να περιμένω. Τι; Το φ εσ τι
βάλ του ΣΙΝΕΜΑ, μικρά ανόητα! Ξε
στραβω θείτε και διαβάστε το πρόγραμ
μά του και μετά τα ξαναλέμε. Τώρα δεν χρειάζεται να πε
ριμένετε πότε θα τελειώ σουν οι σαχλαμάρες για να δείτε
καμιά ταινία της προκοπής, θα δ είτε πολλές και μαζεμέ
νες. Εγώ, πάντως, αγόρασα ήδη κάρτα διάρκειας, θα σας
δω στο Αττικόν. (Αν δεν με βρεις, ρ ίξε και μια ματιά στον
Απόλλωνα, δίπλα...)!
•Ελπίζω ο ι θ ε α τέ ς να θ υ μ ο ύ ν τα ι τη δ ο υ λ ε ιά π ο υ έ κ α ν α π ριν από την τηλεοπτική σ ειρά , θ α ή θ ε λ α να τους κά νω να ξ ε χά ο ο υ ν ότι π έρ α σ α α π ό την τη λ ε ό ρ α σ η . να το σ β ή σ ω α π ό το Β ιο γρ οφ ικό μ ο υ » λ έ ε ι με π ό ν ο η Σ ά ν ε ν Ν τό χε ρ τι, π ρ ώ η ν Μ π ρ έ ν τα (το υ ντο υ έτο υ Μ π ρ ά ν το ν και ΛΛπρέντα) σ το κα λο π λ υμ ένο (και μ ε μ α λ α κ τικό) •Χτυποκάρδια σ τ ο Μ π έ β ε ρ λ ιΧ ιλ ς ». Τώρα, μ ετα ξύ μας, εγώ ε λ πίζω να μ η θ υμούντα ι τίποτα, μ ια και η κα ρ ιέρ α της δ ε ν ή τα ν μ έ χ ρ ι σ ή μ ε ρ α α υ τ ό που θ α λ έ γ α μ ε το ό ν ε ιρ ο κ ά θ ε η θ ο π ο ιο ύ ! Ο λ α , όμως, θ ' α λ λ ά ξ ο υ ν μ ε το M a l l R a t s του Κ έ β ιν Σμιθ, (θυμέκττε τους Υ π α λ λ ή λ ο υ ς ; αυτός!) ό π ο υ η Σ ά ν ε ν κρ α τά τον πρωταγω νιστικό ρ ό λ ο , και ελπίζει ότι θ α της φέρει την α να γνώ ριση ως η θο πο ιό και όχι ως ·έ ν α μ α λα κισ μένο κοριτσάκι » „ Τώρα τι να σ ο υ πω και γω; Ο θ ε ό ς να β ά λ ε ι το χ έ ρ ι του και μ α κ ά ρ ι το κορίτσι. ο ν μ η τι ά λ λ ο γιο το κουρέτγιο της... τα σ ε π ε ρ ισ σ ό τ ε ρ ε ς ο π ό μία περιπτώσεις, με π λέ ο ν π ρ όσ φ α τη τ ο β ο η - θ ή σ τ ε - μ ε - α π ο κ λ ε ί - σ τ η κ α - σ τ η - Α Λ α λ α ι - σ ί σ - δ ρ ά μ α Bey ond Rangon. Me κ ά λ υ ψ ε ς α π ό λ υ τ α Π ά τι. έ σ τω και κ α τά λ ά θ ο ς ! « Ο τ α ν για π ρώ τη φ ο ρ ά π ηγα ίνω σ τη ν π ρ ο β ο λ ή μ ιο ς τ α - ν ίο ς μ ο υ θ έ λ ω ν α ξ ε ρ ά σ ω Ιδ ρ ώ νω , κ ρ ύ β ω τ ο π ρ ό σ ω π ό μ ο υ σ τ α χέ ρ ια μ ο υ , σ φ ίγ γ ω τα μ π ρ ά τσ α τω ν δ ιπ λ α ν ώ ν μ ο υ », ε ξ ο μ ο λ ο γ ε ίτα ι η Π α τ ρ π σ ια Α ρ κ έ τ . « Φ α ν τ ά ζ ο μ α ι πω ς φταίει τ ο ό τ ι ν ο ιά ζο μ α ι π ο λ ύ » . Ή α υ τό ή φ τα ίνε ο ι τα ι νίε ς σ ο υ α γά π η μο υ ! Ο χ ι τίπ ο τ' ά λ λ ο , α λ λ ά ε γ ώ π ο υ δ ε ν ν ο ιά ζο μ α ι και τό σ ο , έχω π α ρ α τη ρ ή σ ε ι α ν ά λ ο γ α σ υ μ π τώ μ α -Θυμοοαι το παλικάρι που παντρεύτη κε πριν 14 μήνες την Αν Νικόλ Χμι8; Ναι; Ιέχαοέ τοΙ Ο σύζυγος μάς άφησε χρόνους με το που πάτησε τα ενενή ντα και η Αν Νικόλ είναι σου λέει απα ρηγόρητη. Το κορίτσι, εξάλλου, το ά- χε δηλώσει πως δεν τον παντρεύτηκε για τα λεφτά του! Τάρα γιατί διεκδικά 260 εκατομμύρια δολάρια από την περιουσία του μακοριτη (που προφα νώς πίστεψε το ειληβινό των αισθημά των της και δεν της άφησε μια), 8α σος γελάσω! Η στήλη, πάντως, την κατο- λαβεένει (ξέρεις τι άναι να μένεις χή ρα και φτωχή) και συμπαρειστέκεται στο δίκαιο αγώνα της. και Αν Νικόλ 8α σου σταλώ το τηλέ φωνο του Κ ούγια...Την Ν τ ιβ ά ιν Μ α ρ ί/Λ π ρ ό ο υ ν δ ε ν την ξέρατε, α λ λ ά τώ ρα πια, μ ετά τη διάσημη (η α ρ ντό ν) πίπα σ τ ο ν Χ ιο ύ Γκ ρ α ντ είνα ι α υ τ ό π ου λ έ μ ε h o u ie h o ld nam e. Η Ν τιβό ιν, λοιπόν, α π ο καλύπτει σ ή μ ε ρ α ό λ η την α λή θ ε ια για τον Χ ιο ύ , π ο υ ο ι φ ίλ ο ι το ν α π ο κ α λ ο ύ ν H u g e (π ρ οφ έρ ετα ι *Χκ>ύτζ» και σ η μα ίνει *τεράσ τι- . ο ς »). Τι έχει να πει μ ια ε π ά γ γε λμ ά -τίας για το ν ε ξ ο - t 7 f ο λ ισ μ ό το υ ά τ α - τ ^ τ - γ · — r κ τ ο υ σ τ α ρ ; *Με — ά ρ ισ τ α το
ο '-
λ.
Λ .
Α ρ ν ο λ ν τΥΒ
μ i f l H r j o o c v o v t i σ τ η ν π ρ ώ η ν γ υ ν α ίκ α το υ και, α π ' ό,τι λ έ ε ι, bitch pc π ερ ικ εφ α λα ία η Ρ ο ζά ν (π ου τώ ρ α πια θ α λ έ γ ε τ ο ι π ά λι Μ π α ρ φ α · ν τό ζο ρ ο ι]. Εκείνη το ν κ α τη γό ρ η σ ε ό τι τ ο ν έχει μ ικ ρ ό και ο ά λ λ ο ς α π α ν τά σ τ ο ίδ ιο επ ίπ ε δ ο : « Ο τ α ν ή μ α σ τ α ν π α ν τρ ε μ έ ν ο ι έ λ ε γ ε σ υ ν έχ εια π ό σ ο μ ε γ ά λ ο είναι. Τ έ λ ο ς π άντω ν, ό ο ω ς λ έ ω , α κ ό μ η κι έ ν α Μ η ο ν γ κ 7 4 7 μ ο ιά ζε ι μ ικ ρ ό ό τ α ν π ρ ο σ γ ε ιώ ν ε τα ι σ τ ο Γ κ ρ σ ν Κ ο ν ία ν » Κ α λ έ ντρ ο π ή ! Είναι π ρ ά γμ α τα τώ ρ α α υ τό για π ο λιτισ μ έ ν ο υ ς α ν θ ρ ώ π ο υ ς ; Α ίσ χ ο ς ! δ έ κ α θ α το υ έ δ ιν α έξι. Εχω δ ε ι μ ικ ρ ό τε ρ α , έχω δ ει μ ε γ α λ ύ τε ρ α , α λ λ ά το δ ικ ό το υ ή τ α ν χ α ρ ιτ ω μ έ ν ο » ! Χ α ρ ιτ ω μ έ νο ; Κ α ι τώ ρα α υ τ ό είνα ι κ α λ ό ; Δ ε ν ξέ ρ ω τι λ έ τ ε εσείς, εγώ τη Λ ι ζ Χ ά ρ - λ ε ϊκ λ α ίω ...Αυτά για το μήνα τούτο.
Θα σας δω στις Νύχτ€ς Πρεμιέρας!
Οι φεχιες που υηοστηρζουνοπ ο Μορλον Μηροντο ήταν υηοι|ιε)φιος για το ρόλο της Ορκος Γουίλι στο free Witty 2 ελέγχονται ως ανακριβής, για το on όμως έχει εγκστο- λοψει τη δκχτα και προοπαβα να αδυναιίαει μέσα ταν ειδι- κάν εφε δεν χαράει αμφιβολία. Η συμφωνία του με το καλαδιακό κανάλι ΗΒΟ για το γύρισμα ενός αριαου οφκράματος περιλάμβα νε τον όρο ότι με κομπιούτερ 8ο αφοιρεβούν από τη «λίγο» ξέχειλα- μένη γραμμή του 100 pounds (βαριέμαι να βρα τάρα πόσα w λάσναι),ηροφανοςγιαναμηνομοουνοι8εστέςόητοοφκ- - ^ ραμα δεν είναι για τον Μπράντο, αλλά για τη σωτηρία της φάλαινας. Με την ίδια τεχνική που έσβησαν τα πόδια του Γκορι ϋνιζστο Φορτστ Γκαμη, εξαφανίστηκαν στο- μοχια, κοιλάρες κοι ισα με έξι διπλοσάγονά κοι το * V οποτελεσμα είναι, λεει, εμφανές. Τορο εμενα αυτό LW μου κάνει αηδία ολοκληρωτικά κοι δεν 8ελο ούτε έ 'Β γ να το σκέφτομαι. ίσα με 100 pounds και λυπάμαι αν 8α σε στεναχωρεσω Μορλον, αλλά έτσι, αγόρι μου. τα'χανα και γα...< 1 ) ι λ ι ύ
Πάρτε θέσεις,
το Δ ιεθνές Κινηματογραφικό Φ εστιβάλ του
ς ι ν ε μ α
(το δικό μας -
δίΚΟ OQQ
Φεστιβάλ)
είναι ήδη ε δ ώ !
Επί
δέκα μέρες
στην καρδιά της Αθήνας, στην ιστορική οδό
Σταδίου,
δύθ
από τους καλύτερους κινηματογράφους της Ελλάδας
(γιατί όχι της Ευρώπης;) το
«Αΐϊΐκόν»
και ο
«Απόλλων»,
θα μετρούν τους παλμούς των πιο
ζωντανών
και
μοντέρνων
κομματιών της παγκόσμιας παραγωγής.
ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
επέλεξανT Q L V L S Q V S O J V
δημιουργών που κοιτούν δυναμικά το μέλλον, κι όχι «καθιερωμένων» ονομάτων που 6α-✓ σίζονται στις δάφνες του παρελθόντος. Τα« O V O f J Q T Q »
δε μας λένε και πολλά πράγματα. Αυτό που μετράει για μας εί ναιη καθαρή ματιά, η καινούρια πρόταση, η τ ό λ
μη, η διάθεση πρόκλησης, η κριτική, η λάμψη του
ζω ντανού χιούμορ
Επιμένουμε στα πιο ελπιδοφόρα τμή ματα της παγκόσμιας κινηματογραφίας.Π ο ια είνα ι αυτά ;
Π Κ π ο τ ο . Α Ν Ε f Α Ρ Τ Η ί Ο Α Μ ί Ρ ί Κ Α Ν Ι Κ Ο Σ Ι Ν Ε Μ Α » Μ Ε 16 τα ινίες , μ ε π ρ ώ τη και κ α λ ύ τε ρ η τ η ν τιμ η τικ ή π α νευ ρ ω π α ϊκ ή π ρ εμ ιέρ α τ η ς τε λ ε υ τ α ίο ς τα ιν ίο ς το υ Χ ο λ Χ ά ρ τλ ε ι Ffct, η ο π ο ία π ρ ο ο ρ ιζ ό τα ν γ ια τ ο Φ ε σ τιβ ά λ Β ε ν ε τ ία ς Ο ίδ ιο ς ο Χ ά ρ τλ ε ι. μ α ζί μ ε το υ ς π ρ ω τα γ ω ν ισ τ έ ς το υ . θα έ ρ θ ε ι σ τ η ν Α θ ή ν α , θα μ ιλ ή σ ε ι σ τ η ν ε π ί σ η ς « π ρ ώ τ η » το υ F ir t και θα π α ρ ο υ σ ιά σ ε ι σ τ ο α θ η να ϊκ ό κ α ν ό τις . ά γ ν ω σ τ ε ς σ τ η χώ ρα μ α ς . τρ ε ις μ ικ ρ ο ύ μ*|κους τα ι ν ίε ς τ ο υ Α λ λ ε ς σ τ ιγ μ έ ς π ο υ δ ε ν π ρ έ π ε ι να χ ά σ ε τε είνα ι τ ο B e fo re Su n rise, μια ρ ο μ α ντικ ή ισ το ρ ία τη ς G e n e ra tio n X . το υ Ρ ίτ σ α ρ ν τ Λ ιν κ λ έ ιτ ε ρ μ ε τ ο ν Ιθαν Χ ο κ και τ η Ζ ιλ ί Ν τ ε λ π ί, τ ο ο π ο ίο κ έ ρ δ ισ ε τ ο β ρ α β είο σ κ η ν ο θ ε σ ία ς σ τ ο Φ ε σ τιβ ά λ Β ε ρ ο λ ίν ο υ T o T h e U s u a l S u s p e c ts το υ Μ π ρ ά ια ν Σ ίν γ κ ε ρ π α ρ ο υ σ ιά σ τ η κ ε ε κ τ ό ς σ υ ν α γ ω ν ισ μ ο ύ σ τ ις Κ ά ν ν ε ς κ α έκ α ν ε το υ ς π ά ν τ ε ς μα μ υ ή σ ο υ ν γ ια τ η γ έ ν ν η σ η τ ο υ « ν έ ο υ Τα ρ α ν τ ίν ο » Τ ο Κ ό ν τ ρ α Ξ ύ ρ ισ μ α το υ Λ σ τ ζ Κ έ ρ ιγ κ α ν ζω γ ρ α φ ίζε ι τ ο σ υ γ κ λ ο ν ισ τ ικ ό π ο ρ τ ρ έ τ ο ε ν ό ς ψ υχο π α θο ύς κι είνα ι τ ό σ ο « ε ν ο χ λ η τ ικ ά » ρ ε α λ ισ τικ ό π ο υ π ρ ο κ ά λ ε σ ε γ ε ν ικ ό σ ο κ σ τ ο υ ς θ ε α τ έ ς τω ν Φ ε σ τι-Ν Υ Χ Τ Ε Σ
Π Ρ Ε Μ Ι Ε Ρ Α Σ
Σ Τ Η Ν
Α Θ Η Ν Α
The Buddy Factor
του Τζορτζ Χουόνγκ α ρηηρά . και Before Sunrise του Ρίτοορντ Λ ιν κ λ ό τ φ δτξιά. β ά λ Σ ά / τα ν ς και Κ α ν ν ώ ν T o L iv in g r O W M o n , το υ π ρ ώ η ν δ ιε υ θ υ ν τή φω το γρ α φ ία ς το υ Τ ζ ιμ Τζ ά ρ μ ο υ ς , Τ ο μ Ν τ ι Τ σ ίλ ο , είνα ι μια π α ν έ ξυ π ν η κω μω δ ία γ ια τα γυ ρ ίσ μ α τα κ ά π ο ιο ς α ν ε ξ ά ρ τη τη ς τα ινία ς T o K id * το υ Λ ά ρ ι Κ λ α ρ κ είνα ι μια ρ ε α λ ισ τικ ή π ε ρ ιπ λ ά ν η σ η σ τ ο 2 4 ω ρ ο τω ν ν έ ω ν τη ς α δ ιέ ξ ο δ η ς α μ ερ ικ ά νικ η ς γ ε ν ιά ς π ο υ δίχα σε τ ο Φ ε σ τιβ ά λ Κ α ννώ ν: α μ σ ο ί θ ε α τ έ ς χε ιρ ο κ ρ ο το ύ σ α ν μ ε εν θ ο υ σ ια σ μ ό σ α ν μ α γ ε μ έ ν ο ι και ο ι ά λ λ ο ι μκσοί έβ ρ ιζα ν μ ε τα χε ιρ ό τε ρ α λ ό γ ια τ ο σ κ η ν ο θ έ τη . T o D e n e e C a t e U p το υ Χ α λ Σ ά λ γ ο υ ιν είνα ι μία κω μω δία γ ύ ρ ω α π ό τα πα ρ ά δ ο ξα τω ν α νθ ρ ώ π ινω ν σ χ έ σ ε ω ν και τω ν τη λεφ ω ν ικ ώ ν σ υ ν δ ια λ έ ξ ε ω ν π ο υ τιμ ή θ η κ ε μ ε τ ο « Β ρ α β είο Ν ε ό τ η τ α ς » σ τ ις Κ ά ν ν ε ς T o R yth m Th ie f είνα ι έν α ς ιδ ιό ρ ρ υ θ μ ο ς ο δ η γ ό ς επ ιβ ίω σ η ς σ τ η Ν έ α Υ ό ρ κ η π ο υ χά ρ ισ ε σ τ ο ν Μ ά θ ιο υ Χ ά ρ ισ α ν τ ο βρα- β είο σ κ η ν ο θ ε σ ία ς σ τ ο Φ ε σ τ ιβ ά λ το υ Σ ά ν τ α ν ς και τ ο ν τ ί τ λ ο τ ο υ π ιο h o i ν ε α ρ ο ύ Α μ ε ρ ικ ά ν ο υ σ κ η ν ο θ έ τ η T o T h e H o u r s a n d T im e * , τ έ λ ο ς , το υ «α υ το δ ίδ α κ τ ο υ » Κ ρ ίσ το φ ε ρ Μ ο υ ν τ ς α π ο τυ π ώ ν ε ι μ ε μ ο ν α δ ικ ή ευ α ισ θ η σ ία τ η ν ιδ ιό μ ο ρ φ η σ χ έ σ η τ ο υ Τ ζ ο ν Λ έ ν ο ν μ ε τ ο ν g a y μ ά ν α τ ζ ε ρ τω ν B e a tie s Μ π ρ ά ια ν Ε π σ τ ά ιν , α ρ ν ο ΰ μ ε ν ο τ η φ τη νή σ κ α ν δ α λ ο λ ο γία . Α κ ό μ η , ρ ίχ ν ο υ μ ε